Μια βραδιά χωρίς εσένα

Μια βραδιά χωρίς εσένα…
Λίγος χρόνος μόνον για μένα…
Πολύτιμες στιγμές μετά από καιρό…

Πόσα λεπτά χρειάζεται κανείς, μόνος παρέα με τον εαυτό του, μέχρι να επαναφορτίσει τις μπαταρίες του; Και πόσα φέρνουν την αίσθηση της μοναξιάς;
Ποιό χρώμα κουρτίνας αποτρέπει την απόδραση των δυνάμεων μέσα από ολάνοιχτα παράθυρα;
Πόση ζέστη αφαιρείται από ένα σπίτι, όταν λείπει ένα μέλος της οικογένειας;
Και σε ποιά θέση πρέπει να βρίσκεται ο διακόπτης του καλοριφέρ μέχρι να νιώσει κανείς την “θέρμη” στην ζωή του;
Πόση σιωπή είναι απαραίτητη, μέχρι να συνειδητοποιήσει κανείς την σημασία της απουσίας των λέξεων;
Πόση σιωπή είναι απαραίτητη, μέχρι να ανακτήσει κανείς την ικανότητα του λόγου;

Πες το με ένα τραγούδι…


Χωρίς λόγια, αλλά με μουσική

Σταγόνα στο νήμα

Μια σταγόνα στα μαλλιά
κίτρινα φύλλα στο δρομάκι
ποδήλατο με κράνος το παιδάκι
σκύλοι, jogger πυκνά αραιά

Λίμνη, δέντρα, αραιή συννεφιά
για δες το φεγγάρι μια χαψιά
Μυρωδιά πρασινάδας αναπνέεις χαρούμενα εσύ,
που σφόδρα και παράφορα την θάλασσα έχεις ερωτευτεί

Αντίφαση; Οξύμωρων; Μα γιατί
θα πρέπει σε όλα μια τάξη να επικρατεί;
Γιατί όλα με βάση την λογική να εξηγούνται;
Και όσα δεν στηρίζονται να αναιρούνται;

Έτσι δεν είναι η ζωή;
Ένα κουβάρι μπλεγμένο
χωρίς άκρη ούτε αρχή
Χωρίς λόγο δοσμένο στον καθένα
με δυσκολίες και εμπόδια σκορπισμένα

Και όταν μια στιγμή εκεί ξάφνου
μια φεγγαροαχτίδα το πρόσωπό σου φωτίσει
δεν έχεις παρά να παραδεχθείς
πώς αυτό το νήμα το δικό σου
το πιο όμορφο φαντάζει στο μυαλό σου :-)