Πώς εξηγείται αλήθεια το γεγονός ό,τι όταν ακούω την λέξη “Ζήτω” ανατριχιάζω και κάτι μέσα μου αντιδρά αρνητικά; Είναι η χροιά της λέξης που δεν μου αρέσει, το ό,τι συνδέεται πάντα με μιλιταριστικά γεγονότα, το ότι την θεωρώ αναπόσπαστο κομμάτι μιας φασιστικής γλώσσας;

Κοίταξα στο Ελληνο/Γερμανικό-Λεξικό για την μετάφρασή του…

Αν είναι έτσι, τότε ξέρω τώρα πολύ καλά το γιατί.

Όταν ήσουν στην κοιλιά της μαμάς σου, καθόριζε το αίμα της την ανάπτυξή σου.
Αφού γεννήθηκες, έπρεπε να κάνεις ότι ήθελαν οι γονείς.
Στο σχολείο μετρούσε η γνώμη των δασκάλων πάνω από την δικιά σου.
Στην δουλειά καθορίζει το αφεντικό.
Όταν παντρευτείς νοιάζεσαι για την άποψη του συζύγου σου.
Από τότε που απέκτησες παιδιά σκέφτεσαι τι αυτά επιθυμούν.
Πριν πεθάνεις θυμάσαι και φοβάσαι την κρίση του Θεού.

Πότε αλήθεια κάνεις αυτό που εσύ θέλεις και όχι ό,τι οι άλλοι σου επιβάλουν;