-“Κε Παπαγιάννη; Όλα εντάξει;” ρώτησε η επιθεωρητής Μαρία Ρίζου όταν καταλάγιασε ο βήχας.
Ο Γαβρίλης Παπαγιάννης έγνεψε καταφατικά αλλά η όψη του έλεγε άλλα.
Το κρεμασμένο προς τα κάτω κεφάλι με τα μαβιά χείλη, τα δακρυσμένα κόκκινα μάτια που εξείχαν από τις κόχες τους, η μύτη που έσταζε και το σώμα διπλωμένο από την εξάντληση του επαναληπτικού βήχα μόλις που μπορούσε και καθότανε στο μπροστινό κομμάτι της καρέκλας. Η Ρίζου του πρότεινε ένα χαρτομάντιλο. Εκείνος το πήρε, φύσηξε πρώτα την μύτη του και με την καθαρή ακόμα επιφάνεια στέγνωσε τα μάτια του.

“Κε Παπαγιάννη γιατί σας πήρε τηλέφωνο η Δήμητρα Ζησοπούλου το πρωινό της Πέμπτης;”
-“Το αυτοκίνητο…” άρχισε να απαντά αλλά διέκοψε για να ξαναβήξει ώσπου στην προσπάθεια να καθαρίσει τον λαιμό του ένιωσε μια παχύρρευστη πικρή ουσία να κυλά στον οισοφάγο του.
“Το αυτοκίνητο συνέχισε, δεν έπαιρνε μπρος εύκολα. Μάλλον ήταν η μπαταρία, της είπα. Αλλά μου φάνηκε περίεργο για 3 χρόνων μοντέλο. Συνήθως κρατούν περισσότερο καιρό, για αυτό της πρότεινα να το φέρει και να το κοιτάξουμε. Το απόγευμα που θα είχαμε χρόνο, δεν είχε εκείνη και συμφωνήσαμε να έρθει την Παρασκευή το απόγευμα. Άμα θέλετε μπορείτε να κοιτάξετε στο βιβλίο με τα ραντεβού, ήταν προγραμματισμένη για την Παρασκευή, δεν ήρθε την Πέμπτη το πρωί.”

-“Στο βιβλίο μπορεί κανείς να γράφει ότι θέλει, εδώ στο συνεργείο σας επισκευάζετε αυτοκίνητα χωρίς αποδείξεις, και θα έχετε ενδοιασμούς με ένα ραντεβού σε λάθος μέρα;”
-“Μα σας είπα, δεν γινότανε να έρθει το πρωί, δεν μπορούσε να πάρει ξαφνικά άδεια από το νηπιαγωγείο.”

-“Σας είχε αναφέρει το επάγγελμά της;”
-“Όχι, τυχαία το έμαθα. Η κόρη της γειτόνισσας μου έρχεται κάπου να παίξει με τον σκύλο μου και μου τριβελίζει τα αφτιά εδώ και 5, 6 μήνες με το η Δήμητρα έκανε αυτό, η Δήμητρα έκανε το άλλο. Μια φορά την ρώτησα, ποια είναι τελικά η Δήμητρα και μου είπε, η δεσποινίς Δήμητρα Ζησοπούλου από το νηπιαγωγείο. Όταν πριν ένα μήνα κάναμε την συντήρηση του αυτοκίνητου, διάβασα το όνομα του κατόχου και την ρώτησα για αστείο αν μήπως δουλεύει σε νηπιαγωγείο. Φαντάζεστε την έκπληξή μου, όταν απάντησε θετικά.”

Στην γυάλινη πόρτα εμφανίστηκε ο καλός άγγελος και τώρα ήταν η σειρά του να κάνει νόημα στην επιθεωρητή να πάει έξω για να μιλήσουνε. Ο έλεγχος του αυτοκίνητου είχε τελειώσει, τα ανταλλακτικά που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο της Ζησοπούλου αντιστοιχούσαν σε ηλικία και ποιότητα με αυτά της λίστας του Αριστοτέλη Μαύρου.
Ο μηχανικός και ο ανιψιός του μπορούσαν για την ώρα να φύγουν αλλά ο Εισαγγελέας θα έκανε έρευνες για το θέμα των εργασιών χωρίς αποδείξεις, καθώς και για το γεγονός ότι ο Αριστοτέλης Μαύρος είχε στην κατοχή του ανταλλακτικά για το συνεργείο του χωρίς τιμολόγιο.

Στο νηπιαγωγείο ελάχιστα λεπτά πριν τις 10.00 πμ έφτασαν οι γονείς της Τριανταφυλλίδου. Η διευθύντρια που περίμενε εδώ και ένα τέταρτο στην είσοδο τους οδήγησε αμέσως στο γραφείο της. Εκεί τους συνέστησε την παιδοψυχολόγο, σύμβουλο του νηπιαγωγείου η οποία καθόταν ήδη σε μια από τις 4 καρέκλες γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι. Όταν η διευθύντρια και οι γονείς πήρανε και εκείνοι θέση στις υπόλοιπες καρέκλες πήρε η παιδοψυχολόγος το λόγο.

-“Μήπως μπορείτε να φαντασθείτε τον λόγο για τον οποίο σας καλέσαμε;”
Ο πατέρας της Τριανταφυλλιδου κοίταξε πρώτα την γυναίκα του με νόημα και βλέποντας την αδυναμία της να δώσει μια απάντηση, άρχισε εκείνος την προσπάθεια.

-“Έχει να κάνει με την αλλαγή συμπεριφοράς της μικρής; Έχουμε παρατηρήσει περίεργες αντιδράσεις, μερικές φορές εσωστρέφειες και άλλες εκρήξεων οργής αλλά υποθέσαμε ότι αφού εσείς δεν μας λέτε τίποτε, το πρόβλημα θα έχει να κάνει με εμάς στο σπίτι. Μάλλον εσείς έχετε βρει το κουμπί της, που εμείς πιστεύουμε ότι το έχουμε χάσει εδώ και τρεις, τέσσερις εβδομάδες.
Για αυτό μας καλέσατε; Σας παρακαλώ βοηθήστε μας, δεν ξέρουμε πλέον τι να κάνουμε. Και τι δεν έχουμε προσπαθήσει, απόλυτη συνέπεια, μαλώματα και επιπτώσεις, την στείλαμε στο δωμάτιό της, της φτιάξαμε ημερολόγιο οπού να μπορεί να κόλλα τα αυτοκόλλητα που κέρδιζε στις μέρες της καλής συμπεριφοράς. Βγήκαμε συχνότερα βόλτες, κάναμε περισσότερες εκδρομές, πήγαμε σε περισσότερες παιδικές χαρές, διαβάσαμε βιβλία από την δανειστική βιβλιοθήκη, προσπαθήσαμε να τα εφαρμόσουμε, αλλά η κατάσταση με την Βάσω δεν λέει να καλυτερεύσει.
Σας παρακαλώ βοηθήστε μας, είμαστε στο τέλος των δυνάμεών μας”, είπε, είδε στο πρόσωπο της γυναίκας του την απελπισία αλλά και το ότι ήταν σύμφωνη με τα λόγια του και πήρε το χέρι της στο δικό του. Ήθελε να της δώσει και να πάρει κουράγιο.
Φοβόταν ότι η απάντηση της παιδοψυχολόγου θα περιείχε πικρές αλήθειες. Δεν μπορεί, είναι λάθος τους. Λάθος διαπαιδαγώγησης αν ένα καλό, υπάκουο, χαρούμενο κοριτσάκι εδώ και εβδομάδες απορρίπτει την επικοινωνία και την συνεργασία με τους γονείς του. Από μονές τους δεν συμβαίνουν τέτοιες αλλαγές, αλλά πραγματικά δεν μπορούσε να εξηγήσει τον λόγο. Ούτε η δικιά του συμπεριφορά ή εκείνη της γυναίκας του είχαν αλλάξει, ούτε υπήρχαν προβλήματα στο ζευγάρι που να εξηγούσαν ίσως την στροφή της προσωπικότητας του παιδιού. Μήπως ήταν άρρωστη η Βασούλα, μήπως είδε κάτι που δεν έπρεπε;
Ένιωθε αποτυχημένος στην ύπαρξή του. Να μην μπορεί να αναγνωρίσει το πρόβλημα του παιδιού και να δώσει λύση; Να αναγκάζεται να ρώτα μια ξένη σαν την παιδοψυχολόγο γιατί δεν τα βγάζει πέρα με ένα κοριτσάκι τριάμισι χρόνων; Αυτός που έχει αναλάβει εδώ και 2 χρόνια την αντιπροεδρία της εταιρείας, που ανέβασε τα κέρδη τους τελευταίους 6 μήνες 15%, που μείωσε τα σταθερά έξοδα, χωρίς απολύσεις, κατά 17%, που είναι αγαπητός στους συνεργάτες και σεβαστός στους αντιπάλους του, να ζήτα την βοήθεια άλλων; Να παραδέχεται ότι είναι ανήμπορος; Όμως η αγάπη, το ενδιαφέρον και η έγνοια για την κόρη του ήταν δυνατότερα από ανδρικές ψευτουπερηφάνιες. Χρειάζονται ως οικογένεια την συμβουλή. Για το καλό της Βασούλας. Για το καλό των τριών τους. Ότι είναι απαραίτητο να γίνει θα το έκανε ανεξάρτητα το κόστος που θα είχε αυτό στην εικόνα που είχε εκείνος για τον εαυτό του.

-Συνεχίζεται-

ΥΓ. H ιστορία και τα πρόσωπα της αστυνομικής ιστορίας είναι φανταστικά και ουδεμία ομοιότητα έχουν με καταστάσεις και πρόσωπα της πραγματικότητας.

Δευτέρα 8.50 πμ

Σχετικά ξεκούραστη από την ήσυχη βραδιά της Kυριακής και έχοντας μια τόσο γεμάτη σε συναντήσεις μέρα μπροστά της προσπάθησε η επιθεωρητής Μαρία Ρίζου να κερδίσει λίγο χρόνο με το να φτάσει νωρίτερα από τις συμφωνημένες εννέα στο ραντεβού της με τον Γαβρίλη Παπαγιάννη. Ήξερε πλέον τα κατατόπια και κατευθύνθηκε χωρίς χρονοτριβές στο συνεργείο όπου βρήκε τους δυο άντρες να καβγαδίζουν στραμμένοι με την πλάτη προς την είσοδο.

-Το σωληνάκι που έβαλες, τί ανταλλακτικό ήταν;
-Ώχού, τι με ξαναρωτάς; Αφού σου είπα στο τηλέφωνο. Ήταν από τα γνήσια. Αφού δεν με εμπιστεύεσαι γιατί δεν κοίταξες πριν παραδώσεις το αυτοκίνητο;
-Το ξέρεις καλά γιατί δεν το κοίταξα. Επειδή ήμουν απασχολημένος με ένα άλλο αυτοκίνητο που το φτιάξαμε χωρίς απόδειξη. Είσαι σίγουρος ότι το σωληνάκι δεν ήταν από τις απομιμήσεις;

-Πολύ ενδιαφέρον κε Μαύρο, πάρα πολύ ενδιαφέρον. Φοβάμαι ότι σήμερα δεν θα μπορέσετε να έχετε χρόνο για να επιδιορθώσετε αυτοκίνητα χωρίς απόδειξη, γιατί θα πρέπει να με ακολουθήσετε, είπε η Μαρία Ρίζου και η παρουσία της ξάφνιασε τόσο τον Αριστοτέλη Μαύρο που ένα από τα τέσσερα μπουλόνια που κρατούσε στα χέρια του έπεσε με θόρυβο στο πάτωμα.
Κε Παπαγιάννη εννοείται ότι δεν μπορείτε να μας αρνηθείτε και την δικιά σας παρουσία στο αστυνομικό τμήμα.
Θα έρθετε χωρίς προβλήματα, ή να καλέσω το αστυνομικό να σας πάρει με αναμμένη σειρήνα;

Στο αστυνομικό τμήμα ανέλαβε ο καλός άγγελος της Μαρίας Ρίζου τον Παπαγιάννη και εκείνη έστειλε τον Μαύρο στο γραφείο της παρέα με έναν αστυφύλακα. Συνεννοήθηκε με την ψυχολόγο profiler της αστυνομίας να πάει στο νηπιαγωγείο για να παρευρεθεί στην συνάντηση των γονιών της Τριαφυλλίδου με την διευθύντρια. Της εξήγησε τις υπόνοιες που είχαν εκδηλωθεί και αφού την ευχαρίστησε για την βραχυπρόθεσμη βοήθειά της, επέστρεψε στο γραφείο της για την ανάκριση του μηχανικού.

-Κε Μαύρο επαναλαμβάνω την ερώτηση που σας έκανα την Παρασκευή και περιμένω να ακούσω αυτήν την φορά την αλήθεια. Σίγουρα δεν θέλετε να κάνετε τα πράγματα πιο άσχημα από ότι είναι. Με καταλαβαίνετε; Αντιδρώ αλλεργικά όταν μου λένε ψέματα. Μπορεί να μην σας γεμίζω το μάτι ως γυναίκα, αλλά μην ξεχνάτε ότι αντιπροσωπεύω την αστυνομία… Λοιπόν ελέγξατε το αυτοκίνητο πριν το παραδώσετε στην Ζησοπουλου; Ναι ή όχι;
-Όχι. Δεν είχα χρόνο. Ο Γαβρίλης άλλαξε το σωληνάκι, υπέθεσα ότι θα είναι όλα καλά.

-Τί ήταν αυτά που άκουσα περί γνήσιων ανταλλακτικών και απομιμήσεων; Προσοχή, έδωσα τα στοιχεία της συντήρησης που μου δώσατε για να ελεγχθούν αν είναι αναρτημένα στο αυτοκίνητο της Ζησοπουλου τα ανταλλακτικά ή όχι.
-Πριν ενάμισι χρόνο περίπου γνώρισα τον Αντώνη Μάρκου, τον ξάδελφο της Ζησοπουλου. Είχε φέρει το αυτοκίνητο με το οποίο έτρεχε στα rallye και μου ζήτησε να το συντονίσω ανάλογα. Έκανα τις απαραίτητες εργασίες και αναπροσαρμογές του μοντέλου, αλλά όταν έδειξα στον Μάρκου τον λογαριασμό, μου είπε πως δεν είχε αρκετά μετρητά εκείνη την στιγμή. Θα με πλήρωνε τα μισά και τα υπόλοιπα σε κανά δυο μήνες όταν θα φτάνανε στον λογαριασμό του τα χρήματα της κληρονομίας από τον παππού του. Ήμουν έξω φρενών. Πρώτα έρχεται και λέει κάντε ότι είναι απαραίτητο και μην σκέφτεστε τα έξοδα και μετά το παίζει φουκαράς. Όμως τι να κάνω, να του στείλω τον Γαβρίλη να τον σπάσει στο ξύλο; Τί θα κατάφερνα; Έτσι του έδωσα τους δυο μήνες προθεσμία αλλά ούτε μέρα παρά πάνω. Ενδιάμεσα συμβούλευσε την ξαδέρφη του να έρθει σε εμένα και αγόρασε εκείνη το fiesta. Είδα σύντομα λεφτά, τουλάχιστον από εκείνη και περίμενα σαν σε αναμμένα κάρβουνα. Στο τέλος των δυο μηνών πάλι δεν είχε όλο το υπόλοιπο αλλά ήρθε με μια καινούργια πρόταση. Θα με πλήρωνε εις είδος. Ένα φιλαράκι που του χρώσταγε λεφτά του έδωσε ανταλλακτικά από μια εταιρεία που φαλίρισε και θα μας τα παρείχε αντί για λεφτά. Με διαβεβαίωσε ότι πρόκειται για γνήσια ανταλλακτικά και δέχτηκα. Όμως τα κομμάτια ήταν επί το πλείστον μαϊμούδες. Αποφάσισα να τα κρατήσω για να έχω κάτι με το οποίο να μπορώ να τον πιέσω να με πληρώσει αλλά δεν τα χρησιμοποίησα στις επισκευές. Ενημέρωσα και τον Γαβρίλη για να μην τα μοντάρει κατά λάθος πουθενά. Είναι επικίνδυνες οι μαϊμούδες, έχουν πολύ μικρότερο χρόνο ζωής, αντιδρούν σε διάφορες θερμοκρασίες έντονα, επηρεάζουν την λειτουργία ολόκληρου του συστήματος και αν είχε κάποιο αυτοκίνητο πρόβλημα θα ήμασταν οι πρώτοι που θα ελεγχόμασταν.

-Γιατί δεν μου είπατε ότι σας πήρε τηλέφωνο η Ζησοπουλου το πρωινό της Πέμπτης; Και μην αρχίσετε πάλι τα ψέματα, η ώρα της κλήσης είναι καταγραμμένη στην τηλεφωνική συσκευή της.
-Γιατί ποτέ δεν έλαβα ένα τέτοιο τηλεφώνημα. Το πρωί της Πέμπτης ήμουνα στην φοροτεχνικό, τελειώσαμε κατά τις 11 και θα πρέπει να ήταν έντεκα και τέταρτο όταν έφτασα στο συνεργείο.

-Δεν ξέρατε δηλαδή ότι η Ζησοπούλου είχε προβλήματα με το αυτοκίνητό της;
-Όχι, που να το μάθω; Αλήθεια; Πήρε τηλέφωνο; Όταν επέστρεψα γινόταν της τρελής. Ο Γαβρίλης ήταν μόνος, ο πιτσιρίκας είχε πάρει τηλέφωνο ότι είναι άρρωστος, περίμεναν 3 πελάτες τα αυτοκίνητά τους, και ο υπολογιστής είχε μπλοκάρει.

-Το θέμα με τις επισκευές χωρίς αποδείξεις δεν το ξέχασα. Οι συνάδελφοι του τμήματος οικονομικών εγκλημάτων, θα κάνουν τα βιβλία σας φίλο και φτερό. Ούτε ψύλλος στον κόρφο σας.

-Μήπως έχετε ένα τσιγάρο; ρώτησε ο Αριστοτέλης Μαύρος προσπαθώντας να βρει ένα νήμα κλωστής να κρατηθεί. Έβλεπε ήδη τον εαυτό του κατεστραμμένο και μέσα στην φυλακή.
-Δεν καπνίζω, απάντησε και τον άφησε απελπισμένο μόνον του στο γραφείο της. Έστειλε τον αστυφύλακα να τον προσέχει, όσο θα πήγαινε να ασχοληθεί με τον Γαβρίλη Παπαγιάννη.
Χτύπησε την γυάλινη πόρτα του γραφείου του καλού αγγέλου και έκανε σήμα ότι ήθελε να του μιλήσει.

-Τί σου είπε ήδη; ρώτησε τον συνάδελφο που είχε αναλάβει την ανάκριση όταν αυτός βγήκε στον διάδρομο.
-Όχι πολλά. Ότι στο συνεργείο υπήρχαν κάποια κιβώτια με ιδιαίτερα ανταλλακτικά. Κάποιος τους τα είχε δώσει αντί για πληρωμή, αλλά ο Μαύρος τους είχε πει να μην τα χρησιμοποιήσουν. Ήταν απομιμήσεις και θα έκοβε τα πόδια σε όποιον τα άγγιζε.

-Το σωληνάκι που άλλαξε στο αυτοκίνητο της Ζησοπουλου ήταν από αυτά τα κιβώτια;
-Επιμένει πως όχι.
-Οκ, σε ευχαριστώ, τώρα αναλαμβάνω εγώ.

-Αλήθεια ήταν ευχαριστημένη η Ζησοπούλου από τις υπηρεσίες σας όταν έφυγε από το συνεργείο σας το πρωί της Πέμπτης; πέταξε η Μαρία Ρίζου άδεια για να πιάσει γεμάτα μόλις μπήκε στο γραφείο, ακριβώς εκείνη την στιγμή που ο Γαβρίλης Παπαγιάννης έπινε μια γουλιά νερό.

Όμως ο ανιψιός του μηχανικού αυτοκινήτων θα χρειαζόταν λίγο χρόνο μέχρι να επανέρχετο σε κατάσταση ώστε να μπορεί να απαντήσει. Η ανέλπιστη ερώτηση τον έκανε να στραβοκαταπιεί, να ξεσπάσει σε σπασμώδη βήχα και να παλεύει για καναδυό λεπτά απελπισμένα για να πάρει αναπνοή.

-Συνεχίζεται-

ΥΓ. H ιστορία και τα πρόσωπα της αστυνομικής ιστορίας είναι φανταστικά και ουδεμία ομοιότητα έχουν με καταστάσεις και πρόσωπα της πραγματικότητας.