Πρώτη μέρα στα μαθήματα κολύμβησης σήμερα.
Ποιος είχε πιο πολύ τρακ και ανησυχία άραγε;
Η μητέρα ή το παιδί;

Ο προπονητής ευγενέστατος. Γέμισε την ώρα με παιχνίδια εκτός, εντός νερού, με βουτιές, στην τσουλήθρα, με ασκήσεις των κινήσεων των χεριών και των ποδιών. Τα πέντε παιδιά ηλικίας από τεσσάρων μέχρι και πέντε χρόνων τον παρακολουθούσαν και συμμετείχαν χαρούμενα, προσεκτικά, υπάκουα και με ενδιαφέρον.

Πέρασαν γρήγορα τα σαρανταπέντε λεπτά του μαθήματος, αλλά για τα παιδιά θα μπορούσε να διαρκούσε και άλλα τόσα.
Βουτιές από τον ελαστικό βατήρα μέχρι να καταλαγιάσει η υπερενέργεια.
Ντουζ, ντύσιμο, σάντουιτς στο αυτοκίνητο.

Χαρούμενα και κουρασμένα παιδικά μάτια.
Χαρούμενα και κουρασμένα τα μάτια της μητέρας.
Όμορφη μέρα :-)

Λοιπόν σιγά σιγά αρχίζoυν να ενοχλούν τα προβλήματα με τα postings που δεν λένε να εμφανιστούν στο blogspot.com.
Υποθέτω κάποιο λόξυγκα θα είχαν τα συστήματα, ο οποίος αποκαταστάθηκε.
Προσωρινώς.
Μέχρι να επαναληφθούν…
Λοιπόν εγώ προετοιμάζω μετακόμιση.
Είπαμε πιστό σκυλί, αλλά τα προβλήματα εδώ καταντάνε μαζοχισμός.

(Es reicht langsam…)

Ηλίθιο σκυλί, βλαμένο
Βαριά χτυπημένο
Δεν θες να ξεχάσεις πως πονάς
Δεν σταματάς να αγαπάς
Μια ανάμνηση
Ένα όνειρο

Σκυλί χαζό,
Ηλίθιο
Πόνα λοιπόν,
Πόνα
Αφού σου είναι πιο εύκολο
Από το να γελάς

ΥΓ.
Αν όμως κάποτε τον πόνο βαρεθείς
Και τις πληγές με αλάτι πλέον δεν αλείβεις
Σκυλί θα είσαι πάλι και όχι ελάφι
Αλλά παρόμοια ανάλαφρο
Και για καινούργια άλματα ικανό

ΥΥΓ. Vasvoe δεν ξέρω γιατί στην αρχική σελίδα, δεν φαίνεται ότι σου απάντησα, αλλά άμα κάνεις κλικ στα σχόλια, θα βρεις την απάντησή μου (grrrrr χαζό blogger :-()