Ο μονόλογος του Άμλετ από την τρίτη πράξη του ομώνυμου θεατρικού έργου του William Shakespeare

Να είναι κανείς ή να μην είναι, -αυτό είν’ το ζήτημα.
Τι’ναι στο πνεύμα ανώτερο, να υποφέρεις
πετριές και σαϊτιές αχρείας τύχης, ή
να παίρνεις τα όπλα ενάντια σε ‘ένα πέλαο βάσανα
κι αντιχτυπώντας να τους δίνεις τέλος; Θάνατος, –
ύπνος, και τίποτ’ άλλο. Κι αν με αυτόν τον ύπνο
παύουμε της καρδιάς τον πόνο και τις χίλιες
λαχτάρες, φυσική κληρονομιά της σάρκας,
Είναι συντέλεια να την εύχεσαι με ζήλο.
Θάνατος – ύπνος – ύπνος, ίσως όνειρα! Ε,
εδώ είναι ο κόσμος. Τι σ’αυτόν τον ύπνο του θανάτου
τι όνειρα θα’ρθουν, όταν θα χουμε πετάξει τούτο
το σαρκοκάβουρο; Αυτό μας κόβει. Τούτη την έγνοια
κάνει τη δυστυχία να ζει τόσο πολύ.
Γιατί ποιός θα δεχότανε ντροπές και χάλια
της ηλικίας, τ’άδικο από τον δυνατόν,
τον εξευτελισμό απ’ τον φαντασμένον,
τον πόνο από την περιφρονημένη αγάπη,
την άργητα του νόμου, τους τραμπουκισμούς
της εξουσίας και τις κλωτσιές που η ταπεινή
η αξία τρώει απ’τον ανάξιο, αν μπορούσε
να έδινε μόνος του κανείς στον εαυτό του
τη λύτρωση μ’ ένα μαχαίρι; Ποιός θα το ‘θέλε
να φέρνει ευθύνες, να γρυλίζει και να ιδρώνει
από το βάρος της ζωής, αν η τρομάρα
μην είναι κάτι μετά θάνατον, στον κόσμο
τον άλλο, απ’όπου δε γυρίζει ταξιδιώτης,
δε σάστιζε τη θέληση και δε μας έκανε
να προτιμάμε να τραβάμε αυτά τα βάσανα
παρά να πάμε σε άλλα που δεν τα γνωρίζουμε;
Έτσι η συνείδηση μας κάνεις όλους δειλούς
και έτσι το φυσικό το χρώμα της απόφασης
ξασπρίζει με τ’ωχρό φκιασίδωμα της σκέψης
κι είναι προσπάθειες πνοής μεγάλης κι ευκαιρίας
που με την έγνοια αυτή ξεκόβεται η ορμή τους
και χάνουν το όνομα της πράξης. Μα σιωπή!
Η όμορφη Οφίλια; -Νεράιδα μου, μνημόνεψε
στις προσευχές σου κι όλα μου τα κρίματα.

Μετάφραση Βασίλη Ρώτα
Εκδόσεις Ίκαρος
Φεβρουάριος 1979

ΥΓ. Η εικόνα είναι της αδερφής μου, το φεγγαρολούλουδο της Πάτμου…

Συγχαρητήρια, ακόμα και αν ήταν δύσκολο,
ακόμα και αν ξεκαθάρισαν τα πράγματα στα πέναλτυ.
Μπράβο!!!!

Μόνον και μόνον για τον Οδυσσούλη, άξιζε να κερδίσετε!!!
Συγχαρητήρια και ναι μεν ήταν μόνον ένα παιχνίδι, όποιος το παίζει όμως, σίγουρα παίζει για να κερδίσει και όχι για να το χαρίσει στον αντίπαλο!

Συγχαρητήρια λοιπόν.
Τώρα μπορείτε να γιορτάσετε την επιτυχία πριν γυρίσετε πίσω στα σπίτια σας, στα σκάνδαλα, και τις υποβιβάσεις στην 3η αγωνιστική. ;-)

Καληνύχτα από την Γερμανία.
Έφτασε και η νύχτα της τελευταίας μέρας του μουντιάλ, άραγε με τι θα ασχοληθεί ο ποδοσφαιρόφιλος κόσμος από αύριο;

«Με ρώτησε αν θέλω να τον παντρευτώ.»

«Σε ρώτησε; Δεν στο ανακοίνωσε;»
«Όχι με ρώτησε. Του είπα σε αγαπώ και απάντησε και εγώ! Μου είπε πόσο φοβόταν να πει πρώτος αυτές τις δυο λέξεις. Πως από καιρό τις έλεγε ξανά και ξανά σιωπηλά στον εαυτό του ψάχνοντας τον σωστότερο τονισμό, τον ανάλογο ρυθμό, την καθαρότερη προφορά των φωνηέντων, την σωστή στιγμή. Όμως δεν τολμούσε να τις ξεστομίσει. Τι και αν εγώ δεν του απαντούσα. Τι και αν εγώ γελούσα κατάμουτρα, και του έλεγα, αγάπη, αυτό που μας συνδέει εμάς τους δυο δεν είναι αγάπη, είναι απλά η διάθεση, η ερωτική έλξη και με κάτι τέτοια που λες εξαφανίζεται και αυτή γρηγορότερα και από το άνεμο.
Το πιστεύεις; Ένας άνδρας και να αμφιβάλει;
Και να που έρχομαι εγώ και κάνω το πρώτο βήμα και του λέω πως τον αγαπώ και του αναιρώ το βάρος, και του δίνω βεβαιότητα και του διαλύω τους φόβους, τώρα μπορεί επιτέλους να πει όλα αυτά που είχε εξασκηθεί στα κρυφά.»

«Και σου ζήτησε λοιπόν, να παντρευτείτε;»
«Όχι με πήρε στην αγκαλιά του, με φίλησε γλυκά πρώτα στα μάτια, μετά στην μύτη, και τέλος στο στόμα. Τραβώντας ελάχιστα το κεφάλι του από το δικό μου, και πάντα αγκαλιάζοντάς με σφιχτά με κοίταξε βαθιά στα μάτια και με ρώτησε αν θέλω να ζήσω μαζί του τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής μας μέσα σε μια θάλασσα αγάπης. Μου υποσχέθηκε πως δεν θα αφήσει ποτέ την καθημερινότητα να χαλάσει την ηρεμία του νερού, πως πάντα θα παραμείνει καθαρός και κρυσταλλένιος για εμάς, πως η θάλασσά μας πάντα θα ξέρει που είναι το λιμάνι της, πως δεν θα την χαλάει μια τρικυμία, πως θα είναι τόπος ανάπτυξης, προστασίας και χαράς, πως θα μας δίνει δύναμη, πως θα μας θρέφει.»

«Και εσύ δεν του είπες πως άμα θα παντρευτείτε θα έχετε έξοδα γάμου αλλά θα γλιτώσετε φόρους, θα αγοράζετε οικογενειακές συσκευασίες, θα κάνετε παιδιά, ίσως να καταφέρετε να κτίσετε και κανένα σπίτι;»
«Όχι.»

«Τι του είπες τότε;»
«Δεν του είπα τίποτε, τον φίλησα απλά και αγαπηθήκαμε ξανά και ξανά μέχρι να μην μπορούμε άλλο να κουνηθούμε από την εξάντληση.»

«Θα παντρευτείτε λοιπόν;»
«Δεν ξέρω, τι λες, πάμε σήμερα για κανένα μπανάκι στην θάλασσα;»