«Μαμά τα δέντρα μιλούν;»
«Γιατί να μην μπορούν;»

«Μα αφού δεν έχουν στόμα, πώς να μιλήσουν;»
«Μπορεί να μην χρειάζονται στόμα για να μιλήσουν. Δεν έχεις ακούσει το θρόισμα των φύλλων τους; Μπορεί να είναι αυτό λέξεις.»

«Μπορεί να είναι και τραγούδι;»
«Γιατί όχι. Έχεις δει τα δέντρα όταν χορεύουν με τον άνεμο; Μπορεί να xoρεύουν στο τραγούδι.»

«Και εμείς να μην το ακούμε…»
«Ναι, γιατί δεν ξέρουμε την γλώσσα τους.»

«Και τα πουλιά, αυτά τους καταλαβαίνουν;»
«Ποιός ξέρει; Ίσως αυτά που τελικά φτιάχνουν τις φωλιές τους στα κλαριά τους να την ξέρουν, τα άλλα όμως που βρίσκονται στην σειρά στα σύρματα των τηλεφωνικών στηλών να μην μπορούν να συνεννοηθούν και να αναγκάζονται να στέκονται απροστάτευτα έτσι στην βροχή και στον αέρα.»

«Αν τα δέντρα μπορούν να μιλάνε, μπορούν αλήθεια και να βλέπουν;»
«Γιατί όχι;»

«Μα αφού δεν έχουν μάτια.»
«Ναι αλλά έχουν φύλλα και βλέπουν με όλα αυτά ξεχωριστά και συνολικά. Και όταν δουν από μακριά να έρχεται ένα παιδάκι, και θέλουν την παρέα του, να απλώνουν τα κλαριά τους, να δικτυώνουν τα φύλλα τους, για να μπορεί το παιδάκι να παίξει στην σκιά του. Έρχεται κάποιος που δεν τον συμπαθούν, τότε μαζεύουν τα κλωνάρια τους, ανοίγουν τις φυλλωσιές και αφήνουν την ζέστη να τον κάνει να νιώσει άβολα ή τινάζουν πάνω από το κεφάλι του τις σκόνες από τα φύλλα.»

«Μαμά σε αγαπώ»
«Και εγώ παιδί μου, καληνύχτα»

Δεν καταλαβαίνω για ποιό λόγο, δεν καταλαβαίνω με ποιό δικαίωμα, το παίρνουν οι άλλοι ή και τους δίνω, δεν καταλαβαίνω γιατί επαναληπτικά και αφού το ξέρω και δεν το θέλω
καταφέρνουν μερικοί μερικοί να με σπάνε!!!

Γιατί ρε ViSta, στοματάκι δεν έχεις να μιλήσεις, άμα κάτι δεν σου αρέσει;
Και αν τέλος πάντων δεν μιλάς, γιατί συντηρείς αυτές τις σχέσεις με άτομα που ξέρεις εκ των προτέρων ότι δεν κολλάς.
Τι είναι; Η χαρά όταν τα κατάφερες, παρόλο που ήταν δύσκολο.
Γιατί το παίδεμα, ποιός ο λόγος, ποιό το κέρδος; Τόσο πολύ πια σε χαροποιεί να σε καπελώνουν;
Τόσο πολύ σου αρέσει η παρέα τους;

Γιατί άμα εκείνοι σου χαρίσουν ένα εισιτήριο στο cinema αντί για δώρο γενεθλίων χαίρεσαι και το τιμάς αλλά σκέφτεσαι ότι κάτι τέτοιο δεν αρκεί άμα προσφερθεί από εσένα;

Γιατί ότι λένε οι άλλοι για σένα είναι πιο σημαντικό από αυτό που εσύ νιώθεις;
Γιατί ρε ViSta? Τι κερδίζεις με αυτή την στάση;
Κόμπο στο στομάχι.

Σφύρα τους κλέφτικα.
Τι και αν κατάλαβαν Mitwohnungen ενώ εσύ είπες Mietwohnungen.
Δικό τους το πρόβλημα, ας βρουν εκείνοι την λύση, ας ενοχληθούν εκείνοι που δεν ακούνε καλά, ας πάνε εκείνοι στον Ωτορινολαρυγγολόγο. Δεν θα σκάσεις εσύ, σφύρα τους. Αυτοί σκάνε αν κολλάνε στο δέντρο και δεν βλέπουν το δάσος.
Και άμα τέλος πάντων τους είναι τόσο αβάσταχτο που το ie από το Μiet δεν το είπες τόσο μακρά όσο το περίμεναν, ας κάνουν παρέα μόνον με αυτούς που έχουν κάνει ορθοφωνία και ας σε αφήσουν στην ησυχία σου. Έτσι και αλλιώς έχεις και αρκετά άλλα πράγματα για να ασχολείσαι.

Αμάν πια, αμάν!