Ζητείται ζωή,
συναρπαστική,
χωρίς έντονες οικονομικές στεναχώριες, πολιτικές αναταραχές, κοινωνικές αδικίες,
με διανοητικές προκλήσεις,
ήθος,
συναισθηματική σταθερότητα, αλλά προπάντων…

πολλή αγάπη και τρυφερότητα!

ΥΓ. Η αναζήτηση δεν τελειώνει ποτέ, αλλά νομίζω πως βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο…

Μου αρέσει το φως
Με έλκει όμως και το σκοτάδι

Το νερό ευχάριστα χαλαρώνει
αυτά που η ζέστη αποχαυνώνει

Ο άνεμος βοηθά αλλά δεν φτάνει
Η βροχή κύκλους κάνει

Τι γελοία «προβλήματα»
σε σχέση με αυτά των άλλων

Ευτυχώς όμως ετούτη την στιγμή
τέτοια εμένα αφορούν και όχι άλλα μεγάλα.

Καλημέρα… :-)

Ποιά προσωπική στεναχώρια να έχει κανείς, όταν ακούει στο ραδιόφωνο τις συμπλοκές στο Λίβανο;
Ποιό μικρό ψεγάδι να εκφράσει κανείς από την ζωή του, όταν προσγειώνεται το αεροπλάνο με τους πρόσφυγες;
Πότε θα βρεθεί επιτέλους μια λύση και θα σταματήσει αυτή η άσκοπη και παράλογη αιματοχυσία, ανεξάρτητα ποιός την άρχισε ή ποιός την συντηρεί και για ποιόν λόγο…
Πως μπορεί ο άνθρωπος να επιλέγει συνειδητά τον πόλεμο, την καταστροφή και τον θάνατο από την ειρήνη;

Συνθλίβομαι από την αδιαλλαξία μερικών και το αβάσταχτο βάρος των ημερών.