‘Αρχισε η μερα με την αίσθηση της σωματικής κούρασης αλλά και απερίγραπτη ευφορία…
Waaaaaaaaaahnsinn

Συνεχίστηκε με φιλιά, βουτιές και γέλια…

Για να επανέρθουν το βράδυ οι αμφιβολίες και η αποπνικτική ζέστη…
Ausgebrannt?

Άλλη μια μέρα της ViSta τελειώνει.
Καληνύχτα…

Χωρίς λόγια αλλά με μια γνωστή μελωδία.
Τραγουδούν οι BAP στην διάλεκτο της Κολωνίας…

Μια καλή καλή καλημέρα, τόσο απίθανη όσο η διάθεσή μου :-)

Τι γλώσσα έχει το κλάμα;
ποιά σημεία στίξεως χρειάζεται η αναπνοή;
κάνει γραμματικά λάθη η ματιά;
γνωρίζει τις τελείες η ανασφάλεια;

Έχει διαλέκτους η αγάπη;
πόσες φορές άξιζε να προφερθεί σωστά;
ποιοί κανόνες ορθογραφίας αρμόζουν στην ευτυχία;
σε ποιά γλώσσα ζω αυτήν μου την ζωή;

Πόσο αναλφάβητη νιώθω!