295 τροποι να μην πεις τιποτε

Eνας συναδελφος μου ελεγε οτι εχει κατοχυρωσει μια website με το ονομα του, αλλα εχει εκει μεσα μονον ενα index.html αρχειο με το περιεχομενο:
Dieses Site hat der Welt mitzuteilen, dass ich nichts mitzuteilen habe.
(Αυτο το Site επιθυμει να πει στον κοσμο, οτι δεν εχω τιποτε να πω)

Γελασα οταν μου το ειπε, αλλα τελικα δεν εχει και πολυ αδικο. Παμπολα τα βαρετα posts (συμπεριλαμβανωμενων πολλων δικων μου, ισως ακριβως αυτου εδω…)
Στο blog μου εχω μεχρι τωρα κανει 295 posts. Ειχα τοσα πολλα να πω αληθεια; Εχω και αλλα να πω; Ποιον ενδιαφερουν; Τον κοσμο;
Μαλλον οχι.
Εμενα;
Πιο πιθανο…

Αναριθμητα homepages χωρις αξια υπαρξης τα οποια δεν τα ξερει κανεις περα απο τους δημιουργους τους.

Προσωπικα εχω 3 εκτος του blog. Αρχικα τα χρησιμοποιησα για να μαθω καποιες τεχνικες, HTML, Javascript, Perl, καποιο απο αυτα τα ανεφερα ως interactive CV σε εταιριες που εκανα αιτησεις δουλειας, αλλα γενικα τα βλεπαν μονον ατομα της οικογενειας μου, γιατι ενδιαφεροντουσαν να δουν φωτογραφιες μας. (Ειμαστε σκορπισμενοι στα τεσσερα σημεια του οριζοντα.)

Στο blog μπηκα με αντιστροφη διαθεση. Δεν ειχα διαθεση να ασχοληθω με την τεχνικη παρα με το περιεχομενο. Για αυτο και με ξαφνιασε, γιατι ηταν κατι καινουργιο για μενα.
Ευχομαι να εχω και στο μελλον ιδεες, αλλα χαλαλι του και αν στερεψω. Εχω ηδη βρει πραγματα μεσα μου που ποτε δε ειχα φανταστει την υπαρξη τους.

Weekend express…

Το σαββατοκυριακο ερχεται πιο γρηγορα απο οτι νομιζει κανεις μερικες φορες. Να που ηρθε το επομενο για την ακριβεια σημερα, Πεμπτη, στις 2 το απογευμα, οταν πηρα τον Οδυσσεα απο το νηπιαγωγιο. Τοτε εμαθα οτι αυριο θα ειναι, λογω καρναβαλιου, κλειστα.

Ηξερα οτι θα εκλειναν για το καρναβαλι, αλλα νομιζα οτι ηταν την Tεταρτη, στις 28 Φεβρουαριου…
Ειναι δυνατον τοσες μερες να βλεπω στις 24 Φεβρουαριου κλεινουμε και να διαβαζω ενα τεραστιο και σιγουρο 28;
Και πηρα διακοπες απο την δουλεια για λαθος μερα;
… :-(

Helau λοιπον οπως λενε εδω στο καρναβαλι,
ποτε δεν μου αρεσε ιδιαιτερα αλλα φετος μου την εφερε κανονικα.

Σημερα…

Σημερα δυο μισι ωρες περιμενοντας στο γιατρο.
Πρωτη μερα ξανα στο νηπιαγωγιο.
Πρωτη μερα ξανα στην δουλεια.
Παλι στην παιδικη γυμναστικη.
Παλι σε επισκεψη.
Παλι σε γρηγορους ρυθμους.

Καλο ειχαν κανει οι προηγουμενες μερες.
Ολο και καποια σωματικη ξεκουραση ειχαν προσφερει.

Αλλα τωρα…
Ειμαι παλι λιωμα απο την κουραση.
Ευτυχως δεν αργει πολυ να ξαναρθει το σαββατοκυριακο.

Kαληνυχτα.