Ήσυχη μέρα σήμερα. Άρχισε με χαλαρούς ρυθμούς παρόλο που ήταν μεσοβδόμαδα.
Αργότερα κατάλαβα που ήταν η διαφορά…
Το κουδούνισμα του θυροτηλεφώνου στις έξι το πρωί κάθε Τετάρτη από τον δημοτικό υπάλληλο που μαζεύει τα σκουπίδια έλειψε. Αύριο με μία μέρα καθυστέρησης θα αναπληρωθεί το “κακό”.
Το τσάι στο πρωινό το συνήθισα σχεδόν. Ίσως βοηθά η ιδέα ότι η νηστεία έχει χρονικά οριοθετημένη διάρκεια.
Η δουλειά ήταν σήμερα “σχολείο” ή να το πω “φροντιστήριο”;
Ασχοληθήκαμε με πράγματα που λόγω έλλειψης χρόνου (μέσα σε 5 ώρες πόσα μπορεί κανείς να διεκπεραιώσει;) δεν υπάρχει συνήθως ευκαιρία να ασχοληθώ και να μάθω με αυτό τον τρόπο την διάστασή τους στην πράξη.
Αύριο θα έχω ξεχάσει τις λεπτομέρειες, αλλά οι σημειώσεις και η αίσθηση ότι καταλαβαίνω του τι κάναμε θα με βοηθήσει σε περίπτωση ανάγκης να ξέρω που να αρχίσω να ψάχνω για να βρω μια άκρη…
Το απόγευμα το περάσαμε στην παιδική χαρά, ο Οδυσσέας με την φίλη του, και εγώ στο παγκάκι με την δικιά μου.

Ήσυχη μέρα σήμερα, ήσυχη, παραγωγική και ηλιόλουστη.
Mια μέρα από εκείνες που μου αρέσουν:-)

Το πρώτο μάθημα ζωής μου το έδωσε σήμερα η Marina και την υπερευχαριστώ.

Μάθημα πρώτο:
” Η ευτυχία μαθαίνεται από μικρά πράγματα. Ξεκινάς από τα μικρά για να καταλήξεις στα μεγάλα. Τα μικρά πράγματα ίσως να τα θεωρήσεις ασήμαντα π.χ.μπαίνεις στο λεωφορείο και κάποιος σου χαμογελάει (+1), σου λέει καλημέρα (+1), μικρές χειρονομίες που δεχόμαστε και κάνουμε πρός/από τους άλλους είναι μορφές ευτυχίας.”

Άσκηση πρώτη:
“Σε ένα τετράδιο καταγράφεις ακόμη και το τόσο δά.”

Χώρος ασκήσεως
– Ξύπνησα το παιδί μου με χαμόγελο και εκείνο μου το ανταπέδωσε
– Το RedBush τσάι καραμέλας αντί για τον καφέ (νηστεύω και καφές χωρίς γάλα δεν πίνεται) στο πρωινό ήταν ιδιαίτερα νόστιμο
– Είχαμε την πρωτειά με το να πούμε τηλεφωνικά τις ευχές μας στην Ριτσούλα
– Πρόλαβα και φρέναρα στο σταυροδρόμι, παρόλο που είχα προτεραιότητα και αποφθέχθει το ατύχημα,
– Ήταν μια σχετικά παραγωγική μέρα δουλειάς
– Δεν έβρεξε
– Ήταν μια φωτεινή μέρα
– Διάβασα 4 σελίδες από το αστυνομικό που ταλαιπωρώ εδώ και μήνες, όσο ο Οδυσσέας έπαιζε στην παιδική χαρά
– Το παιδί έπεσε, αλλά δεν χτύπησε
– Η βενζίνη ανεβαίνει, αλλά ευτυχώς έχω ακόμα να κινηθώ
– Βρήκα το κουράγιο και ξαναπήγα μετά από μια εβδομάδα απραξίας στην γυμναστική
– Τα δέντρα στους δρόμους έχουν ξεπετάξει φυλλαράκια
– Τα λουλούδια στου δρόμους ανθίζουν
– Είδα αμυγδαλιά. Φύλλα δεν είχε, αλλά τα άνθη της ήταν πυκνότατα.
– … :-)

Mε τις καλύτερες ευχές μου για την γλυκιά μου αδερφή.

ΥΓ. Ψιτ Μ… για επενθύμηση το γράφω ;-)