Με ρωτάς, τι κάνεις;
Καλά, σου λέω…
Σε ρωτώ, τι κάνεις;
Δεν είμαι καλά, μου απαντάς
Είναι το “καλά” μου,
με το δικό σου το ίδιο;
Ποιός λέει την αλήθεια,
ποιός απαντά μηχανικά
και ποιός από συνήθεια;
Καλά…
Επειδή όλα έχουν ένα τέλος…
…καλημέρα και ένα χαμόγελο για όλα όσα ευχάριστα μας συμβαίνουν. Για όλες τις φιλίες και καλές σχέσεις που κατάφεραν να ξεπεράσουν χρόνια, δυσκολίες και προσωπικές κρίσεις. Για την υγεία που ευτυχώς έχουμε. Για την χαρά που κατά βάση γεμίζει την ζωή μας. Για την αγάπη που μας δωρίζεται. Για την ομορφιά τριγύρω μας που κατά καιρούς βρίσκει τον δρόμο προς και από μέσα μας.
Καλημέρα, καλή Κυριακή, καλή εβδομάδα :-)
Χ-Mass Blues
Πλησιάζουν γιορτές. Εχθές ανοίξαμε την πρώτη πορτούλα του Adventskalender. Στο νηπιαγωγείο δώσαμε μια κάλτσα για να γεμίσει με λιχουδιές ο Άγιος Νικόλαος στις 6 του μηνός. Στο σπίτι έβγαλα τα χριστουγεννιάτικα. Άναψα κεράκια, χρωματιστά φωτάκια. Στόλισα μικρούς αγγέλους, αστέρια, κομήτες, φεγγάρια, μικρούς Αγιοβασίλιδες. Αύριο θα τα δεις και θα χαρείς. 
Και εγώ; Γιατί εμένα δεν με γεμίζουν; Γιατί μου δίνουν την αίσθηση ότι προσποιούμαι μια χαρούμενη ατμόσφαιρα; Πως προσπαθώ κάποιον να ξεγελάσω μια εορταστική διάθεση. Γιατί δεν μπορώ να δεχτώ ότι αξίζω να χαίρομαι τις γιορτές; Όχι ειδικά και μόνον αυτές των Χριστουγέννων. Γιατί ότι κάνω πρέπει να έχει νόημα, μόνον όταν το κάνω για άλλους; Γιατί δεν μπορώ να αποδεχτώ και να αγαπήσω τον εαυτό μου;
Τι στο καλό, τόσα μπόρεσα και έμαθα μέχρι τώρα στην ζωή μου, γιατί δυσκολεύομαι σε αυτό τόσο πολύ;