Eine Geschichte

Eine Geschichte mal wieder erzählen können… Das wäre was. Das wäre was tolles, was schönes, etwas was ich schon lange nicht mehr gemacht habe, etwas was ich vermutlich nicht mehr kann. Wann habe ich es zuletzt getan? Frage ich mich. War es bevor ich hier eingezogen bin, war es nachher? Alles in allem war es eine Verbesserung, alles in allem geht es uns hier besser, wir haben es schöner als vorher, aber wie kriegt man es hin…. man, frau… wer nimmt es schon genau? Also wie kriegt man es hin, nicht auf das Leben des Anderen zu schielen? Wie geht es? Wenn man, frau, Kind, Kinder in einem Haus zusammen leben, zusammen sind aber auch wiederum es nicht sind. Wie kann man sich auf das eigene Leben konzentrieren, wenn das der Anderen so präsent ist? Wenn er, sie, der andere wenn Du willst, sogar in seiner Abwesenheit Dich beschäftigt?

Eine Geschichte…. eine Geschichte mal wieder erzählen können….

Αναζητήται…

Θυμάται κανείς την επιθεωρητή Ρίζου; Που μια ζωή έτρεχε να προλάβει; Που της ήταν σημαντικό να συνδυάσει δουλειά και μητρότητα; Που όχι μόνον προσπαθούσε αλλά και κατάφερνε να λύνει τις υποθέσεις της; Που συχνά πυκνά αντιμετώπιζε υπεροπτικούς συναδέλφους αλλά ήξερε το κουμπί τους; Που όταν κολλούσε με τις έρευνές της είχε τη βοήθεια ενός καλού άγγελου ή ερχόταν ένα τυχαίο συμβάν και έφερνε καινούργια κομμάτια του τάνγκραμ στον σωρό των υπαρχόντων, ολοκληρώνοντας την εικόνα των πραγμάτων; Θυμάται κανείς εκείνη την δυναμική και μοναχική γυναίκα; Μια γυναίκα που ήταν κατά βάση ευχαριστημένη με τον εαυτό της, που είχε εμπιστοσύνη στο μέλλον και αγάπη μέσα της για όλα τα όμορφα πράγματα, αλλά προπάντων για την 7άχρονη κόρη της;

Που να είναι αναρωτιέμαι; Να μπορούσα να πιώ ένα καφέ μαζί της, να τα λέγαμε, να μου έλεγε εκείνη προπάντων το μυστικό της, πως κρατά την αισιοδοξία της ζωντανή, που βρίσκει δύναμη και δε παρατά τις προσπάθειες, τι κάνει, όταν όλες οι ανάγκες της φαίνονται μη πραγματοποιήσημες ή για άλλη μια φορά βρίσκεται μπροστά σε ένα αδιέξοδο; Τι λέει στο παιδί της, όταν φτάνει στο προαύλιο του σχολείου του λαχανιασμένη, καθυστερημένη, κουρασμένη και μπαφιασμένη από την εργασία της. Πως αντιδρά όταν η μικρή της, της λέει…. “μαμά δεν ενδιαφέρεσαι για μένα, μόνον να κάνεις λεφτά σε ενδιαφέρει”.

Που να είναι αυτή η γυναίκα; Άμα ξέρει κανείς που βρίσκεται, ας της πει πως την ψάχνω…

Παραλίγο να το ξεχνούσα…

…καλή επέτειο του γάμου σου ViSta.
Πόσο χρόνια είναι ήδη; Δέκα; Και πόσα έχουν περάσει από τότε που χωρίσες; Πέντε;