Es tut gut, ein interessantes Buch zu finden, die Zeit zu investieren, sich darauf einzulassen, die Geschichte gespannt zu folgen, sich von den Wendungen überraschen zu lassen und es dann in aller Ruhe zu Ende zu lesen.

Immer wieder gut…

Δέκα εννιά λεπτά… τόσο λέει η ένδειξη της μπαταρίας. Θα προλάβεις; Να γράψεις, να σβήσεις, να αποθηκεύσεις, να εκφρασθείς; Δέκα εφτά, για δες… και τίποτε δεν είπες. Δεκάξι… Ο χρόνος πιέζει. Τι σκεφτόσουν πριν να αρχίσεις; Τι πραγματικά θα άξιζε να καταγράψεις; Το ξέχασες. Δε θα ήταν σημαντικό άρα. Δεκατέσσερα… Σιωπή. Δέκα τρεία… Κενό. Τίποτε. Δώδεκα… αλήθεια μετρά σωστά τον υπόλοιπο χρόνο; Λες να κρατήσει παραπάνω; Λιγότερο; Έντεκα.. μήπως να έπρεπε να δημοσιεύσεις την ανάρτηση; Μα για ποιο λόγο; Παντελής έλλειψη περιεχομένου άλλωστε. Δέκα… για δες τώρα που δεν έχεις καιρό να διορθώνεις ορθογραφικά, πατάς λάθος πλήκτρα. Εννιά… Μήνυμα για χαμηλή μπαταρία… Οχτώ… ‘αποθήκευση τώρα’. Εφτά ‘δημοσίευση’…………………………………………………………..Έξι…..Καληνύχτα ………….μηδέν!

Υπάρχουν κάποιες μέρες που χρειάζονται 45 λεπτά μέχρι να σηκωθείς. Που παρόλο που φτάνεις έγκαιρα στον οδοντίατρο, αρχίζεις με καθυστέρηση τη δουλειά δυο ώρες αργότερα επιστρέφοντας. Που τα γράμματα του κειμένου ενός email μπροστά σου αρχίζουν να χορεύουν ανεξέλεκτα. Που διαβάζεις, ακούς και σκέφτεσαι σε τρεις διαφορετικές γλώσσες, ασυνάρτητα σε όλες. Που ότι προσπαθείς δε λειτουργεί. Που κοιτάς το ρολόι και αναρωτιέσαι γιατί στέκεται ο χρόνος.

Υπάρχουν κάποιες μέρες σαν και αυτήν την σημερινή….

Καληνύχτα.