Κατι περι ξεκουρασης.
Κατι περι αγαπης.
Κατι περι ομορφιας.
Κατι περι φωτος.

Και τοτε νοιωθεις να ξεκουραζεσαι.
Και τοτε νοιωθεις πως αγαπας.
Και τοτε συνειδητοποιεις την ομορφια.
Και τοτε βρισκεσαι μεσα στο φως!

Αλλιως…;
Δεν υπαρχει αλλιως.

Εσυ διαλεγεις, τι θα γραφεις,
διαλεξε με μυαλο,
διαλεξε με την καρδια σου,
διαλεξε αυτο που εσενα σου κανει καλο.

Εσυ διαλεγεις…

ΥΓ. Ενα κομματι ιδιαιτερα αφιερωμενο στο Αερικο που εχω την εντυπωση οτι δεινει την αισθηση της φωτογραφιας που ανεφερε στο σχολιο.

Αγαπω τους συναδελφους μου
και απο οτι φαινεται και εκεινοι με συμπαθουν,
για να μου κανουν ενα iPod δωρο
στην επετειο των 10 χρονων απο τοτε που αρχισα στην εταιρεια μας. :-)

PS. Υπαρχουν προβληματα με το photos.blogger.com? Δεν ανεβαινει η φωτογραφια…:-(

Τελικα θα πρεπει να το παραδεχτω
Η χρονεια ελλειψη υπνου δεν ειναι κατι που παραμενει χωρις συνεπειες
Δεν ειναι αμεληταια
Ουτε αναπληρωνεται με μια βραδεια υπνου
Αμελω καθημερινα πραγματα
Πηγαινω σχεδον παντου πλεον, ενα τεταρτο καθηστερημενη,
Στο γιατρο μονον 5 λεπτα
Μονον σε οσους εχουν κινητο, κρατω επικοινωνια.
Με sms
Αλλιως περνανε οι μερες, περνα και μια εβδομαδα μεχρι να παρω τηλεφωνο για να ευχηθω για τα γενεθλεια τους.

Παντα νομιζα οτι ολα πρεπει να γινονται γρηγορα.
Οι λογαριασμοι να πληρωνονται αμεσως.
Χρονικη συνεπεια, συνεπεια στα τηλεφωνηματα, στις κοινωνικες υποχρεωσεις.

Χαλαρωνω ή κατευθυνομαι στην αντιθετη κατασταση.
Σε αρνητικες καταστασεις;

Φοβαμαι οτι θα ερθει μια στιγμη και θα συμβει το μεγαλο “μπαμ”, να μου πει, τωρα τα παρατραβηξες.
Φοβαμαι αυτην την στιγμη, αλλα δεν μπορω και να αλλαξω το τροπο μου τελευταια.
Δεν νοιωθω ασχημα την αλλαγη, απλα αναρωτιεμαι.

Εξελισομαι αρνητικα ή θετικα τελικα;