Tι μαθαμε στο παιδι μας για την ζωη του και τις σχεσεις του;
Οταν δυσκολεψουν τα πραγματα, το βαζουμε στα ποδια και χωριζουμε. :-(

Τι του μαθαινουμε, οταν του λεμε οτι σε αγαπαμε και τον κλεινουμε στην αγκαλια μας;
Oτι τον αγαπουμε και ότι ειναι ωραιο να δειχνουμε την αγαπη μας.

Τι νοιωθουμε, οταν μας λεει, “Mαμα αγαπω εσενα, αγαπω και τον μπαμπα”;
Την αναγκη του να μας εχει και τους δυο, και πελωριες τυψεις που δεν τα καταφεραμε σαν ζευγαρι… :-(

ΥΓ. Γιατι ειμαι τοσο ηλιθεια και δεν βλεπω καλυτερα ινδικες ταινιες της πλακας στην τηλεοραση; Παρα προτιμω αλλες που με αγκιζουν;

Μου πρoταθηκε ενα διαμερισμα, ενα οροφο πιο ψηλα απο τον J. Εαν βρουμε θεση σε νηπιαγωγιο της περιοχης θα πρεπει να αποφασισω αν θα μετακομισουμε ή οχι. Εκανα ηδη μια λιστα των υπερ και των κατα του καινουργιου διαμερισματος.

Μοναξια ειναι μια μπασκετα χωρις παικτες ή μια ViSta χωρις συχνη δυνατοτητα αθλητισμου…. :-)

ΥΓ. Φωτογραφια απο το κινητο μου του Sportinstitut του πανεπιστημιου του Düsseldorf (Ηeinrich-Heine-Universität Düsseldorf).