ViSta: Οδυσσέα, θέλεις μια μπανάνα;
Οδυσσέας: Είναι από τις γλυκιές;
ViSta: … Σου αρέσουν οι γλυκιές;
Οδυσσέας: Όχι, είναι από τις γλυκιές;
ViSta: Όχι δεν είναι γλυκιά. Θέλεις;
Οδυσσέας: Ναι.
ViSta σκέφτεται: Ευτυχώς δεν είπα από την αρχή ότι ήταν γλυκιά…;-)
Οδυσσέας: Μμμμ… νόστιμη είναι. Σε ευχαριστώ μαμά :-)
Ποιά πόλη είναι απεικονισμένη;
Απλά αναρωτιέμαι εάν είναι γνωστά στην Ελλάδα τα τυπικά γερμανικά μοτίβα φωτογραφιών…
Κατά τα άλλα είμαι εκνευρισμένη. Που για πολλοστή φορά δεν πραγματοποιήθηκαν κάποιες ελπίδες μου.
Προσπαθώ να απογκιστρωθώ από τις προσδοκίες, προσπαθώ να ζω καλύτερα την στιγμή, από το αύριο, να μην κολλάω σε ένα πρόγραμμα, παρά να δέχομαι τις εξελίξεις, αλλά μου πέφτει δύσκολο και απογοητεύομαι όταν για άλλη μια φορά αυτά που είπαμε το βράδυ, αναιρούνται την επόμενη μέρα.
Το ξέρω δεν υπάρχει πρόθεση, δεν υπάρχει κακία, αλλά και εγώ υπολογίζω με τα λόγια μας.
Ψάχνω και βρίσκω χρόνο για να μπορέσουν να πραγματοποιηθούν και χαίρομαι με την ιδέα, παρόλο που προσπαθώ να μην το κάνω για να μην απογοητευθώ άμα δεν συμβούν.
Και να που πάλι νιώθω αυτό το κενό στο οποίο αιωρούμαι όταν χάνεται η επικοινωνία…
