Δεν εχω διαθεση για δουλεια.
Καθόλου μα καθόλου…
Πειράζει;
Ναί δυστυχώς γιατί τα βουνά δουλειάς δεν μετακινούνται από μόνα τους, παρά μεγαλώνουν μέρα με την ημέρα.
Άμα δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ λένε…
Τί δηλαδή, θα έρθει ο όγκος δουλειάς και θα με συνθλίψει;

Ωωωω, τότε μάλλον θα πρέπει να συνεχίσω όσο είναι ακόμα καιρός.
(Και κάνει έξω μια καλοκαιρία, μα μια καλοκαιρία, άνω προηγουμένων… :-) :-()

Μπάσκετ που αναβλήθηκε
Σαββατιάτικα ψώνια σε άδεια μαγαζιά
Γυαλιστερό αυτοκίνητο μετά το πλύσιμο
Ήλιος, ζέστη
Το μόμπιλε που χτυπά τα μπλέ δελφινάκια του ρυθμικά στα μέταλλα
Αίσθηση καλοκαιριού

Ανάμνηση του προηγουμένου
Καθαρά πρόσωπα
Καρδιά γεμάτη αγάπη
Η ζωή συνεχίζεται…:-)

ΥΓ. Στη φωτογραφία είναι ο Οδυσσέας με τον ξάδερφό του, τον εξίσου πανέμορφο Φ., στην Πάτμο.

Αύριο είναι μια επέτειος. Δεν θα την θυμηθούν πολλοί. Κάποιοι θα επιλέξουν να την αγνοήσουν, άλλοι θα φοβηθούν να την ονομάσουν, μερικοί θα γράψουν για αυτήν, ή ίσως να προσπαθήσουν να την αντιμετωπίσουν αναιρώντας έτσι την δύναμή της.

Ένα φάντασμα μιας επετείου που δεν πρόλαβε να γιορταστεί πολλές φορές.
Που δεν θα ξαναγιορταστεί πλέον.
Γιατί αυτοί για τους οποίους κάποτε κάτι σήμαινε, πήραν άλλες αποφάσεις, άλλους δρόμους.
Άλλο ένα σύμβολο από το οποίο απαιτείται η απαγκίστρωση.

Αποφάσεις, δρόμοι, σύμβολα…
Και τί συμβαίνει με τα συναισθήματα;