Ή όπως λένε οι Ιταλοί…
la mama è sempre la mama!

Χρόνια πολλά για την γιορτή σας μανούλα :-)

Στο σπίτι σου είσαι άμα έχεις βάλει το ραδιόφωνο στην μπρίζα.
Άμα έχεις συνδέσει την κουζίνα.
Άμα το ψυγείο ζουζουνίζει.
Άμα το πλυντήριο έχει νερό και ξέρει που να πετάξει το βρόμικο.
Άμα έχεις ένα τηλέφωνο, έστω και δανεικό, για να πάρεις την αδερφή σου να μην ανησυχεί.
Άμα στέκονται οι ραφιέρες στην θέση τους,
Άμα στα πρεβάζια των παραθύρων βρήσκονται γλάστρες.
Άμα έχεις ίντερνετ, πάλι έστω και δανεικό, για να κοιτάξεις στο blog σου…

Mια τεράστια και χαμογελαστή καλησπέρα από το καινούργιο διαμέρισμα
:-)
…Πάω να ταξινομήσω τα βιβλία στα ράφια…

Τί απελευθερωτική αίσθηση που δίνει μερικές φορές μια καθαρτική βροχή;
Που ξέπλυνε σκόνες.
Που δρόσισε κολλημένα μυαλά.
Που ξανάδωσε την ανταύγεια στη σκέψη…

Την ανταύγεια που χρειάζεται κανείς για να δεχτεί μέσα του όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Προκειμένου να ανακτήσει την διάθεση για καινούργια παιχνίδια του μυαλού.
Για να απελευθερώσει την περιέργειά του.
Να αναρωτηθεί ξανά…
Πού άραγε καταλήγει το ουράνιο τόξο;
Πού αρχίζει;
Έχουν γεύση τα χρώματά του;
Υφή;
Πώς καταφέρνει να σαγηνεύει ξανά και ξανά;
Mπορεί κάτι γνωστό και οικείο, να είναι συνάμα ανεπανάληπτο;

Μπορεί, ναι μπορεί…
Καλημέρα μωρό μου :-)

Καλημέρα blog…