Diana!

“Και πώς νιώθεις βρε ViSta τώρα που το ξέρεις;”
Πώς νιώθω; Έλα ντε, ξέρω και εγώ, περίεργα… Ήταν σίγουρο πως κάποτε θα γινόταν και αυτό, ούτε και εγώ έμεινα μόνη μου… αλλά να, κάπου κάπως τσιμπά αυτό το νέο.
Δεν βαριέσαι…
Καλύτερα που συνέβη, ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει δυνατότερους δεν λένε κάποιοι; Ε και με αυτό κάπως έτσι θα γίνει. Να την πω την κακία μου όμως ή να μην την πω;
Χαίρομαι που θα φύγει και δεν θα ειδωθούν για 2 εβδομάδες…

Το Σάββατο είναι η μέρα του σπόρ, των εβδομαδιαίων ψώνιων, του καθαρισμού του σπιτιού, και ίσως ίσως του πλύσιματος το αυτοκινήτου.
Το Σάββατο είναι η μέρα που ξυπνάμε λίγο πιο αργά από ότι συνήθως. Η μέρα που ίσως κάποιος από την οικογένεια θα την περάσει με τον μπαμπά του. Η μέρα που θα γελάσω και θα αγκαλιαστώ με τον φίλο μου τον Νίκο.
Η μέρα που θα ήθελα να διαρκεί κανά δυο ωρίτσες παραπάνω. Που θα δω τα καλοκαίρια καμιά πεταλουδίτσα.
Ίσως και ένα ελικοπτεράκι της παναγιάς;
Που δεν θα πειράξει άμα ανοίξουμε την τηλεόραση και δούμε την παιδική εκπομπή Tigerenten :-)

Η μέρα που πάντα ελπίζω περισσότερα από αυτά που μπορώ να λάβω από εσένα…
Το Σάββατο είναι δηλαδή, μια μέρα σαν όλες τις άλλες ημέρες της εβδομάδας…

Πόσο σέξι είναι ένας άνθρωπος που εκπνέει γκρίζο καπνό και βήχει;
Πόσο ελκυστικός είναι ένας άνθρωπος που από το πιοτό μετά βίας κρατιέται πάνω στο σκαμπό του μπάρ;
Πόσο καλή παρέα κάνει κάποιος με ορθάνοιχτες από τα ναρκωτικά κόρες ματιών;
Πόσο θελκτικός είναι αυτός που είναι μόνιμα ταπί από τα χαρτιά και τα στοιχήματα;
Και όμως μόνον και μόνον επειδή έτυχε να μην έχεις πέσει «εσύ» σε κάποια τέτοια εξάρτηση, δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο…
Μπορεί να μην είσαι παίγνιο μιας κακής συνήθειας και όμως να είσαι σκάρτος.
Δεν είναι μόνον εκεί που το υποπτεύεσαι το κακό, ακριβώς όπως αντίστροφα δεν είναι «εκεί έξω» όλα σάπια.
Αλλά τι να σου χρησιμεύσει μια τέτοια συμβουλή αφού η ίδια η καχυποψία σου σε τραβά μακριά από όλα…
Θα το συνειδητοποιήσεις άραγε πριν να είναι αργά και έχει πάει έτσι χαράμι η ζωή σου;