Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι με τους οποίους ποτέ δεν θα καταφέρω να έχω μια εγκάρδια σχέση.
Υπάρχουν άνθρωποι με τον οποίους έχω εγκάρδιες σχέσεις χωρίς να μπορώ να εξηγήσω τον λόγο.
Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους θα ήθελα να έχω στενές σχέσεις αλλά με κρατούν σε απόσταση.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κρατούν απόσταση, αλλά είναι (μόνον;) εικονικοί διαδικτυακοί φίλοι.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν ένα κομμάτι της καρδιάς μου.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν με ξέρουν και δεν θα τους γνωρίσω ποτέ.

«Ήρθαν τα λεφτά στο λογαριασμό;»
«Όχι ακόμα, τι σκοπό έχεις;»

«Εδώ και δυο χρόνια σκέφτομαι να αγοράσω ένα καινούργιο ψυγείο.
Ψύχρανε ο καιρός και χρειαζόμαστε ζεστά ρούχα.
Και πρέπει να πάρουμε πιο ζεστά χαλιά για το σπίτι
Και τα παπούτσια μας πάλιωσαν
Και κάποτε σου έταξα ένα ταξίδι με δικά μου έξοδα
Και έρχονται τα γενέθλιά μου, και όλο και κάποιο δώρο θέλω να μου κάνω»

…

«Ήρθαν τα λεφτά στο λογαριασμό;»
«Ναι αλλά δεν έμεινε τίποτε υπόλοιπο.»

«Μα πώς είναι δυνατόν; Δεν αγόρασα τίποτε, πού πήγαν;»
«Ποιός ξέρει, λίγα από εδώ, λίγα από εκεί, τα συνηθισμένα, βενζίνες, φαγητό, τηλέφωνα, ρεύμα, ενοίκιο, σχολεία…»

«Και τώρα;»
«Και τώρα τίποτε, και μετά από δυο χρόνια, πάλι θα έχεις χρόνο να σκεφτείς το ψυγείο, τα ρούχα, τα χαλιά, τα ταξίδια. Και ποιός ξέρει, ίσως μέχρι τότε να έχεις πραγματοποιήσει κάποια από αυτά.»

Update:
Καλημέρα, εχθές που προσπάθησα να το μεταφράσω δεν ήμουν ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα. Σήμερα πάλι τα ίδια, αλλά καλύτερα μια κακή μετάφραση από ένα αίνιγμα…
Λοιπόν…

Τι ειναι τελικα η αγαπη;
Έχει να κάνει με εμπιστοσύνη,
με προσμονή, με το να θέλει κανείς να μεταδώσει ηρεμία, αλλά και να είναι σε θέση να την δεχτεί, με χαρά, με το να κρατά κανείς τον εαυτό και την καρδιά του ανοιχτή, με πίστη στον άλλον, με το να αποδέχεσαι ότι είσαι τρωτός, με δύναμη, με το να μπορείς και να θέλεις να δείχνεις τα συναισθήματά σου, με μια βαθιά και ζωτικής σημασίας ανάγκη.

Για αυτό λοιπόν αγαπώ, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσα να υπάρχω…