Πως τα φέρνει ο καιρός…

Ακριβώς την στιγμή που συμφιλιώθηκα με την ιδέα ότι δεν θα βρω ποτέ την νεράιδα του παραμυθιού, παρουσιάζεται στο σκοτάδι ένας φωτεινός άγγελος, στην ανακατωσούρα ένα ήρεμο τζίνι, στην ακινησία ένα ιπτάμενο χαλί και στη ξαφνική βαβούρα ένας υπέροχος μάγος σιωπής.

Νεράιδα

Ζητείται νεράιδα
με ραβδάκι ισχυρό
ευχές να εκπληρώσει
χωρίς προσπάθεια στο λεπτό

Τρεις τον αριθμό θα ρωτήσει
την πρώτη ήδη την ξέρω
για την δεύτερη πρέπει να σκεφτώ
να ακούσει την τελευταία θα αργήσει

Πραγματικά δεν αποκλείω
τελικά να προτιμήσω
αντί τρίτης ευχής
κάτι άλλο να ζητήσω

Ζητείται νεράιδα
με ραβδάκι ισχυρό
για μόνιμη ενασχόληση
οικιακή βοηθό

Πριν ένα χρόνο περίπου…

Άδειο αρχείο
δυνητικά μεγάλο
υπομονετικά περιμένεις
δεν κρίνεις, δεν ελέγχεις, τις λέξεις

Αν είναι όμορφες
αν είναι τολμηρές
λίγες ή πολλές
με λάθη ή σωστές

Είσαι εκεί, δε φεύγεις
δε φοβάσαι, δε πληγώνεσαι
ότι και να περιέχεις
όσο και να αλλοιώνεσαι

Έχεις συναίσθηση της ύπαρξής μου;
είσαι φίλος ή εχθρός μου;
με χλευάζεις ή με δέχεσαι;
με ανέχεσαι;

Θα μου συμπαρασταθείς
όταν οι λέξεις μου στερέψουν;
Όταν εγώ ο αμαθής
να τις γοητέψω δε μπορώ και ξενιτεύσουν;

“Αρχείο”, Düsseldorf – 30. Νοεμβρίου 2006