Τρέχω χωρίς δυσκολία στο όνειρο
είμαι κουρασμένη στο γήπεδο
κάνω σχέδια να πάω στην ΙΚΕΑ
βρίσκομαι να ψωνίζω τρόφιμα τελικά
ανάβω την τηλεόραση
και με παίρνει ο ύπνος
σε καλώ για ένα τσάι
και σου έρχονται ξαφνικά επισκέψεις
Περίεργη μέρα
άλλα προγραμματίζω
άλλα συμβαίνουν…
Περίεργη μέρα
Ροζ ομίχλη
πουθενά βαλβίδα
Άηχη κραυγή
παρόλη την τσιρίδα
Νοιώθεις την ταραχή
συνέχεια να μεγαλώνει
Το ξέρεις η έκρηξη,
ολοένα και σιμώνει
Δεν ξέρεις τι να ευχηθείς
Ποιό το τέλος, ποιά η λύση
Για αυτό και εσύ απλά επιζείς
Άμορφη μάζα, ροζ ομίχλη
Όταν
Όταν μερικές ώρες παραπάνω στο σπίτι, αρκούν για να αλλάξεις την διαρρύθμιση ενός δωματίου…
Όταν σιδερώνονται 6 μηνών μαζεμένα…
Όταν έξω φυσά τυφώνας και πέφτουν κλαριά στους δρόμους…
Όταν σε περιμένω και ανησυχώ για σένα…
Τότε βρίσκομαι εκεί πάλι μόνη μου, ενώ επιζητώ την παρέα σου…