findet schnell neue Spieler –
herzlich aber kurz
Παρακολουθώ ένα σεμινάριο στο νηπιαγωγείο. Σε 8 συναντήσεις, μια ομάδα γονέων συζητά μαζί με μια παιδοψυχολόγο και αναζητά τρόπους διαπαιδαγώγησης, αλλά και τις ανάγκες παιδιών και γονέων. Τα έξοδα του σεμιναρίου, 50 €, τα αναλαμβάνει ο δήμος. Εμείς ως γονείς λαμβάνουμε μέρος στις συναντήσεις, αναλύουμε χωρίς να κρίνουμε συμπεριφορές μικρών ή μεγάλων. Από συνάντηση σε συνάντηση μας δίνεται μια κάποια “εργασία”, έτσι ως κίνητρο για να σκεφτούμε κάποια πράγματα και ως προετοιμασία για το επόμενο θέμα με το οποίο θα ασχοληθούμε.
Στο σεμινάριο λοιπόν… μιλήσαμε για τα 3 σημαντικά πράγματα που πρέπει να δώσει κανείς σε ένα παιδί…
Δεν μου λέει το παιδί τίποτε νέο, δεν είχα ξεχάσει ότι του αρέσουν και αυτοί οι υπερήρωες αλλά γιατί δεν το ανέφερα;
Αποδέχομαι τελικά τα γούστα του παιδιού ή προσπαθώ να τα καθοδηγήσω μόνον σε αυτά που μου αρέσουν;
Και τι θα γίνει αλήθεια, άμα αντί για άλλο ένα βιβλίο αστρονομίας, πάρει δώρο ένα κουκλάκι batman; Το πρωί βλέποντας το φεγγάρι να χάνεται στον ορίζοντα ήθελε να πάμε παρέα στο φεγγάρι, το μεσημέρι διαβάζοντας το βιβλίο με τα κάστρα λιμπίστηκε το να ήταν ιππότης, το απόγευμα παίζοντας με τα δεινοσαυράκια σκέφτηκε την Ιουρασική περίοδο.
Στο παιδικό μυαλό του δεν στερεύει ο χώρος με ένα batman ή άντε ένα spiderman.
Και αν εμένα δεν μου πολύ αρέσουν αυτά τα κουκλάκια, δεν είναι τόσο σημαντικό.
Σημαντικό είναι ότι του αρέσουν και αυτά.
Άρα;
Άρα… “ναι… άμα ψάχνετε για δώρο… θα χαρεί αν του χαρίσετε κάτι με τον spiderman ή με τον batman. Πώς; Παιχνίδι ή βιβλίο; Καλύτερα βιβλίο” ;-)
Τι θα συνέβαινε αν κάτι συνέβαινε και έφερνε τα πάνω κάτω;
Θα επιδίωκα να μην συμβεί, απλά και μόνον γιατί θα δυσκόλευε την ζωή μου/μας;
Θα το άφηνα να συμβεί έχοντας ελπίδα και εμπιστοσύνη ότι όλα όσα συμβαίνουν στην ζωή μας είναι για καλό;