Απίθανο;

Είναι δυνατόν να ακούσεις ένα τραγούδι και να μην να το χορταίνεις;
Είναι δυνατόν μια μελωδία να σε κρατά μαγεμένο και να μην μπορείς να ακούσεις κάτι άλλο;
Να σε έχει κυριέψει, να μην λέει να βγει από τα αυτιά σου, ακόμα και όταν έχεις σβήσει τα ηχεία προπολλού;
Μια απαλή μελωδία… ένα απλό κομμάτι με πιάνο, μια κιθάρα, ντράμς… άντε να έχει και λίγο μπάσο. … τραγουδισμένο από μια όμορφη και ήρεμη γυναικεία φωνή.

Δυνατόν ή αδύνατον, αυτό συμβαίνει εδώ και δυο μέρες και βρίσκομαι “αιχμαλωτισμένη” μιας μελωδίας, ενός τραγουδιού για ένα “κόκκινο φανάρι” από το CD “Για το χατήρι μιας αγάπης” της Μαρίας Σπυροπούλου.

ΥΓ. Το κομμάτι το βρήκα σε αυτό το post του Araxtou :-)

Protected: Limerick

This content is password-protected. To view it, please enter the password below.

5

Πέντε πράγματα που δεν ξέρει κανείς για μένα ή που δεν ρώτησε μέχρι τώρα για να τα μάθει…ζήτησε η Ellinida στο post της Πυραμις ω πυραμίς ποιά μυστικά θα μας αποκαλύψεις;

1. Δεν είχα ως παιδί πρόβλημα πάχους μέχρι που ξαφνικά στα 16 μου μέσα σε ένα χρόνο βάρυνα 10 κιλά. Σε εκείνο το διάστημα ανέπτυξα ένα κρυφό τικ. Τι καλά θα ήταν, να μου ερχόταν μια κακιά αρρώστια, να αδυνάτιζα, όλοι να χαίρονται και να το θαυμάζουν και μόνον εγώ να ξέρω την πραγματική αιτία. Πριν λίγα χρόνια χάσαμε την εξαδέλφη μου από Καρκίνο. Από τότε “γιατρεύτηκε” ως δια μαγείας αυτό το τικ μου. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, απλά δεν τον επιθυμώ.

2. Κάθε δυο χρόνια μου έρχεται όρεξη να φάω φυστικοβούτυρο. Το αγοράζω, το τρώω με το κουταλάκι μέσα σε μία άντε δύο μέρες, τελειώνει, πετώ το βάζο και δεν νιώθω καμία επιθυμία ή ανάγκη να το ξαναδοκιμάσω μέχρι την επόμενη φορά.

3. Κάπνισα μια φορά, στα 16 μου, ένα πακέτο lights μέσα σε κανα δυό ώρες. Με έπιασε πονοκέφαλος, δεν μου άρεσε, αποφάσισα ότι δεν μου χρειάζεται. Δεν καπνίζω.

4. Αγαπώ τις γλάστρες και τα λουλούδια αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα να τα φροντίζω σωστά. Είτε ξεχνώ να τα ποτίσω, είτε τα πλημμυρίζω στο νερό. Όσα καταφέρνουν και επιζούν παρόλη την φροντίδα μου, κερδίζουν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου γιατί είναι “αγωνιστές” :-)

5. Πριν λίγες μέρες νόμισα ότι ήμουν έγκυος. Δεν ήμουν. Όπως συχνά… μερικά πράγματα που συμβαίνουν σε άλλους με “αγγίζουν” τόσο έντονα που μπορεί και να τα νιώσω στο ίδιο το πετσί μου… Για λίγες στιγμές ήμουν θετική στην πιθανότητα. Για λίγες στιγμές ήμουν ξανά υπεράνθρωπος και μπορούσα να λύσω ανεξάρτητα κόστους όλα τα προβλήματα. Για λίγες στιγμές ήμουν ελεύθερη.

—–

Πώς…; Σε ποιόν πετώ το γάντι; Σε όλους και κανέναν συγκεκριμένα.
Καλησπέρα :-)