Τι να πω; Στέρεψαν τα λόγια.
Τι να σκεφτώ; Μπλόκαραν οι νέες πληροφορίες στο μυαλό.
Τι να διαβάσω; Δε εισχωρούν ξένες ιστορίες στην μάζα των υπαρχόντων.
Τι να γράψω; Χάος οι σκέψεις που χρειάζονται να μπουν σε μια σειρά…
Ερωτήσεις, επί ερωτήσεων…
Schöne neue Zeit
Die schöne neue Zeit ist zwar aufregend dafür aber ziemlich hart. Alles hat seine Vor- und Nachteile. Nichts und vor allem niemand ist perfekt. Noch wird es von einem aber auch nicht verlangt. Noch hat man Geduld. Je mehr man weiß, um so mehr Fragen hat man aber. Mal sehen, mal sehen… wer da mithalten kann, wer auf der Strecke bleibt, und wer gestärkt hervorgeht.
Hoffentlich die Richtigen, hoffentlich, die die es verdient haben, hoffentlich, die die mir am Herzen liegen.
O περιπτεράς
Ήμουν λέει στο περίπτερο του Willi* περιπτεράς στην θέση του, και είχα πελάτες για φαγητό. Και έψαχνα στον μικρό χώρο του περιπτέρου τα υλικά για σαλάτα, κύριο πιάτο, μαχαιροπίρουνα και κουζινικά. Και ήξερα πως θα είναι δύσκολο. Και ήξερα πως δεν το είχα ξανακάνει, αλλά πως αν ασχοληθώ θα τα καταφέρω. Και έκοβα την σαλάτα, ξέπλενα τα λαχανικά, έστρωνα το τραπέζι και θαύμαζα το θάρρος και την διάθεση μου να κάνω ότι ξέρω τι κάνω χωρίς να ισχύει αυτό στο ελάχιστο… Έτσι δούλευα λοιπόν, εργατικά σαν μια μέλισσα στο μικρό χώρο της κυψέλης, μέχρι που χτύπησε το ξυπνητήρι.
“Να συστηθώ…. Με λένε Willi και είμαι περιπτεράς”
——
(*) ο Willi είναι ο περιπτεράς του γηπέδου και προπονητής των άπαιχτων μπαλαδόρων