Manchmal denke ich, in mir ist Wut.
Aber nein, es ist keine Wut, es ist Trauer.
Aber nein, es ist keine Trauer, es ist Unruhe.
Aber nein, es ist keine Unruhe, es ist Leere.
Manchmal
Προδοσία
της ζωής σου τα χαλάσματα
σε μια σειρά αδίκως
προσπαθείς να βάλεις
Τη μια κλαις
δε μπορώ λες
σαν μηχανάκι τρέχεις άλλοτε
αλληθωρίζοντας στο τότε
Αέναες ταλαντώσεις
Υπερβολή σε κάθε ένεργειά σου
Μέση οδός, το μέτρο
έννοιες ανεφάρμοστες
Που το φως;
Που η λύση;
Όταν την ψυχή σου
για τριάντα αργύρια πρόδωσες.
Κάποτε
Κάποτε δε χρειαζόμουν ύπνο, μόνον λέξεις.
Κάποτε για να ξεχαστώ έβλεπα τηλεόραση.
Κάποτε διάβαζα βιβλία για να νιώσω άλλα
Κάποτε δεν το ήξερα, αλλά ήμουν ευτυχισμένη.
Κάποτε μπορούσα να δρω, τώρα είμαι ευχαριστημένη όσο μπορώ έγκαιρα να αντιδρώ.
Κάποτε ήταν όλα αλλιώς.
Τώρα πολλές φορές δεν με αναγνωρίζω.