Αχ Κωστάκη μου καλέ
να ήξερα μωρέ
τι απόγινες που να’σαι
αν ακόμα με θυμάσαι

Τρία ήσουν, τέσσερα εγώ
στον κήπο παίζαμε κρυφτό
όταν δίναμε ροζ φιλιά
πίσω απ΄την τριανταφυλλιά

Λίγα έμειναν στην μνήμη
πιο πολλά κατέληξαν στην λήθη
πέρα απ’το ξυρισμένο σου κεφαλάκι
όταν έγινες πρωτάκι

Αχ Κωστάκη μου καλέ
τι θα έκανα αραγέ
τώρα αν ήξερα που είσαι
και ακόμα εμε θυμάσαι

Θα ερχόμουν να σε βρω
να ξαναζήσω τα ροζ τα σ΄αγαπώ
τα φιλιά της τριανταφυλλιάς
τα ζουμερά φρούτα της συκιάς;

Αχ Κωστάκη μου καλέ
ήταν όμορφο μωρέ
αυτό που ζήσαμε ήταν αγνό
σαν την ηλικία ανεπανάληπτο

___
Ως απάντηση στην πρόσκληση παιχνιδιού της Marinas