Είμαστε υπεύθυνοι για όσους αγαπάμε.
Προστατεύουμε και προσέχουμε όσους αγαπάμε.
Λυπόμαστε και χαιρόμαστε με όσους αγαπάμε.
Γιατί το κάνουμε;
Γιατί έτσι νιώθουμε;
Γιατί είναι ηθικό και έτσι πρέπει;
Γιατί ελπίζουμε κάποιοι και εκείνοι με την σειρά τους να μας φερθούν έτσι. Άρα να μας αγαπήσουν; Άρα να μην είμαστε μόνον εμείς που δίνουμε, αλλά και να μας δώσουν; Άρα δεν δίνουμε για να δώσουμε παρά για να λάβουμε κάποτε; Άρα δεν αγαπάμε; Αλλιώς θα δίναμε χωρίς να περιμένουμε τίποτε; Αλλιώς δε θα συγκρίναμε το τι δώσαμε με το τι πήραμε; Αγνοώντας πως όσα παίρνουμε δεν είναι απαραίτητο να μας δίδονται από αυτόν που εμείς προστατεύουμε και αγαπάμε…

Περίεργος και πολύπλοκος κόσμος. Κάποτε θα τον καταλάβω, μέχρι τότε χρειάζεται προσπάθεια.

Καλησπέρα