Και γράφω δύο στροφές από ένα από τα ελλάχιστα ποιήματα που ξέρω…
akrogialli

Tώρα που θα φύγω και θα πάω στα ξένα
και θα ζούμε μήνες, χρόνια χωρισμένοι
άσε με να πάρω κάτι από σένα
γαλανή πατρίδα πολυαγαπημένη

Άφησε μαζί μου φυλαχτό να πάρω,
για την κάθε λύπη, κάθε τι κακό,
φυλαχτό απ’ αρρώστια, φυλαχτό από Χάρο,
μόνον λίγο χώμα, χώμα ελληνικό!

Γεώργιος Δροσίνης, 1859 – 1951

YΓ. Oλόκληρο το ποίημα το βρήκα εδώ