-Δημήτρη; Εγώ είμαι, τι κάνεις;… Άκουσα ότι χιόνισε σε εσάς; Όλα καλά; … Ναι και σε εμάς, μην ανησυχείς η Κατερίνα είναι καλά. Εύχομαι να μην ενοχλώ τόσο αργά… Όχι, κανένα πρόβλημα με τη διατροφή, δεν σου τηλεφωνώ για αυτό. Έχω μια υπόθεση που έχει να κάνει με την γαστρονομία και πρέπει να ομολογήσω ό,τι δεν έχω ιδέα. Χρειάζομαι την βοήθειά σου. Δουλεύεις για το σύλλογο γαστρονόμων, μήπως έχεις ακούσει για τον Γιάννη Κωστόπουλο, ποια η επιρροή του στο χώρο, ξέρεις ποιος απονέμει τα βραβεία ζαχαροπλαστικής; Ο σύλλογος ή μια άλλη επιτροπή; Έχεις ακούσει κανένα παρατράγουδο για το βραβείο στην κατηγορία “ζαχαροπλαστική δημιουργία”; Έχεις μια Ελένη Σαρρή ακουστά; Πώς… έχεις καλεσμένους; Συγνώμη, τότε θα με πάρεις αύριο; Σε ευχαριστώ πολύ…

Ααα, πριν το ξεχάσω, τι σχέδια έχεις για τις διακοπές των Χριστουγέννων; Σου είχα πει τις προάλλες ό,τι η Κατερίνα θέλει να πάει στην Disney Land στο Παρίσι. Πώς; … Να της το πώ ή είναι έκπληξη; … Οκ, θα πετάξει από την χαρά της. Καληνύχτα και χίλια ευχαριστώ για την βοήθεια.”

-Μαμά; ρώτησε η Κατερίνα Ρίζου, τρώγοντας τα δημητριακά της στο πρωινό.
Δε θέλω να έρχεται η Ειρήνη όταν φεύγεις τα βράδια για την δουλειά σου. Είμαι μεγάλη πλέον, 7 χρόνων και 3 μήνες, δεν είμαι μωρό για να χρειάζομαι baby sitter. Kαμιά από τις φίλες μου δεν έχει baby sitter, ούτε και εγώ θέλω.”

-Κατερινάκι μου γλυκό, το ό,τι η Ειρήνη σου κάνει παρέα, δεν σημαίνει ότι είσαι μωρό. Οι φίλες σου δεν χρειάζονται κάποια Ειρήνη όπως εμείς, γιατί ίσως οι γονείς τους δεν δουλεύουν τα βράδια, ή έχουν μάλλον μια γιαγιά ή ένα παππού ή κάποιον άλλο. Σε εμάς ποιος θα έρθει; Όταν είναι εδώ ο μπαμπάς δεν την καλούμε. Πας απλά και μένεις μαζί του, όταν χρειάζεται.
Σου είπα αλήθεια ό,τι θα έρθει για τα Χριστούγεννα; Ζήτησε άδεια για δυο εβδομάδες για να περάσει μαζί σου τις γιορτές. Δεν είναι καλά νέα;”
-Απίθανα, είπε η Κατερίνα και ήπιε μια γουλιά από το κακάο της. Πότε πήρε τηλέφωνο και δε το πήρα είδηση;
-Εχθές το βράδυ τον πήρα όταν επέστρεψα, ήθελα να τον ρωτήσω κάτι για την δουλειά και μου είπε τα σχέδιά του για τις διακοπές. Έκλεισε εισιτήρια για την Disney Land στο Παρίσι, θα σε πάρει και θα πάτε εκεί για 5 μέρες. Τι λες, είναι καλή η ιδέα;”
-Καταπληκτική! Πώς το ήξερε ό,τι ήθελα να πάμε; Εσύ του το είπες;
-Όχι γλυκιά μου, δικιά του ιδέα, χαίρομαι που σου αρέσει.

Η Κατερίνα δεν άντεχε να περιμένει την στιγμή που θα μπορούσε να πει τα νέα στις φίλες της. Ετοιμάστηκε σε χρόνο ρεκόρ, μάλωσε την μητέρα της ότι χαζεύει και παραπονέθηκε γιατί θα αργούσε στο σχολείο.

-Καλημέρα σας. Επιθεωρητής Μαρία Ρίζου, μιλήσαμε στο τηλέφωνο και έδειξε την ταυτότητά της στην γραμματέα του εκδοτικού οίκου.

Η γραμματέας κοίταξε πρώτα προσεχτικά την ταυτότητα και όταν βεβαιώθηκε ότι πραγματικά η Μαρία Ρίζου ήταν αστυνομικός, άρχισε να μιλά, χωρίς κόμμα και τελεία και χωρίς να πάρει αναπνοή.

-Στο τμήμα του προσωπικού είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε διακριτικοί. Ο Γιάννης Κωστόπουλος δουλεύει για μας ως ελεύθερος επαγγελματίας. Παραδίδει άρθρα για διάφορα μηνιαία περιοδικά μας. Όταν άρχισε ήταν άγνωστος και ανάλογα πληρωνόταν, τώρα είναι αυθεντία στο χώρο και αυξήθηκαν οι απαιτήσεις του. Παρέδιδε τυπικά και έγκαιρα τα άρθρα του, αλλά εδώ και 2 μήνες υπήρχαν προβλήματα. Άργησε να παραδώσει, καθυστερήσαμε την παραγωγή προκειμένου να μπει το άρθρο του, είχαμε επιπρόσθετα έξοδα, επειδή αναγκαστήκαμε να παράγουμε σε λιγότερο χρόνο από τον συνηθισμένο. Ο εκδότης ήταν έξω φρενών μαζί του και εκείνος τι έκανε;
Του είπε, ότι δεν τον ενδιαφέρουν τα επιπρόσθετα έξοδα, το περιοδικό αγοράζεται μόνον και μόνον επειδή το κοινό θέλει να διαβάσει τα άρθρα του, εάν δε του αρέσει ο τρόπος που δουλεύει, ας σταματήσει την συνεργασία, εκείνος δεν τον χρειάζεται.
Έτσι είναι όταν παίρνουν τα μυαλά αέρα. Σήμερα άκουσα παρεμπιπτόντως ότι πάλι τον κυνηγάνε για να παραδώσει.

-Αυτή την φορά δεν έχει νόημα να καθυστερήσετε την παραγωγή, αλλά να ψάχνετε για εναλλακτική λύση. Ο Γιάννης Κωστόπουλος είναι νεκρός.
Χρειάζομαι μια λίστα των επιπρόσθετων εξόδων. Σας αφήνω την κάρτα μου για να ξέρετε που θα την στείλετε.
Πού βρίσκεται το γραφείο του εκδότη;

-Συνεχίζεται-