Τι απέγινε άραγε η Σταχτοπούτα αφού χώρεσε το πόδι της στο γυάλινο γοβάκι του Πρίγκηπα;
Τι απέγινε η Χιονάτη, αφού την ξύπνησε το φιλί του Πρίγκηπα;
Τι απέγινε ο βάτραχος, το μαγεμένο Πριγκιπόπουλο αφού το φίλησε μια Πριγκιποπούλα;
Τι απέγινε ο παπουτσωμένος Γάτος αφού παντρεύτηκε ο μυλωνάς την κόρη του Βασιλιά;

Γιατί σταματούν όλα τα παραμύθια με το να μας λένε οτι παντρεύτηκαν; Τι πάει να πει ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα; Τι σημαίνει “καλά”;

Άραγε ήταν ευτυχής η Σταχτοπούτα στο παλάτι, έτσι όλο με καινούργια και καθαρά ρούχα, χωρίς να χρειάζεται να δουλεύει, χωρίς τα περιστέρια; Μήπως πάχυνε από την απραξία; Ή χόρευαν βραδιά, την βραδιά με τον πρίγκηπα της χοροεσπερίδες μόνον για εκείνους τους δυο; Βολεύουν τα γυάλινα γοβάκια; Ή φορούσε πλέον, αφού είχε κερδίσει πλέον την αγάπη του, άνετες και ζεστές μπότες;
Και ο Πρίγκηπας, τι έκανε αφού την έφερε στο παλάτι του; άρχισε τις προετοιμασίες για καινούργιους πολέμους, για νέες σταυροφορίες;
Πόσες μετρέσες παράλληλα συντηρούσε;
Πόσους άλλους Πρίγκηπες έβγαλε από την μέση, προκειμένου να σιγουρέψει το δικαίωμα του για τον θρόνο;

Πόσο διαφορετική είναι η ιστορία της από αυτή της Χιονάτης; Μήπως εκείνη επέστρεψε μετά από 7 χρόνια βαρεμάρας με τον Πρίγκηπα και τα στρογγυλά τραπέζια στους 7 νάνους; Ο καθένας να της εκπληρώνει διαφορετικές ανάγκες. Ο ένας για φιλοσοφικές συζητήσεις. Ο δεύτερος για ερωτικές συναντήσεις. Ο τρίτος για τα πολιτικά. Ο τέταρτος για τα οικονομικά. Ο πέμπτος για χοροεσπερίδες. Ο έκτος για αστεία και ο έβδομος για την ρομάντσα.

Ρομάντσο ήταν και η ιστορία του βατράχου, αλλά πως προχώρησε από την στιγμή που τα μάγια του ελύθησαν; Περπατούσε ξανά όρθιος καμαρωτός; Μπορούσε, δεν είχαν κολλήσει οι κλειδωσεις του; έπαθε αρθριτικά από την πολλή την υγρασία στο πηγάδι; Ή αναπολεί τις εποχές που ζούσε ελεύθερα, χωρίς κοινωνικούς κανόνες, μόνον αυτούς της φύσης;

Και ο παπουτσωμένος Γάτος; Θα μπορούσε ποτέ να βρει μια αντάξια σύντροφο; Για αυτές ήταν ή μισός άνθρωπος, ή μισός γάτος. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο άξιζε να αγαπηθεί. Θα έβρισκε ποτέ έναν παπουτσή να του φτιάχνει τις μπότες του στα μέτρα του; Ή θα είχε συνέχεια πληγωμένες φτέρνες από τα στενά παπούτσια;

Ερωτήσεις για τις οποίες δε θα μάθουμε ποτέ τις απαντήσεις.
Κρίμα, γιατί εμένα θα με ενδιέφεραν
Ίσως γιατί θα διέλυαν το όνειρο του παραμυθιού. Ίσως γιατί θα το έκαναν πιο πραγματοποιήσιμο.

Καληνύχτα και όνειρα γλυκά.